Kesfi Kadim

2010-06-08T09:15:00.002+03:00

Filistin...

2010-06-02T09:19:00.001+03:00

Sinan Canan : Bir İktidar Aracı Olarak Darwin'cilik (Yahut Anti-Darwin'cilik)

2009-08-11T16:14:00.004+03:00

Bitmeyen evrim tartışmasının yüz ellinci yılını devirmişiz. Darwin'in doğumunun iki yüzüncü, Türlerin Kökeni adlı yapıtını yazmasının da yüz ellinci yılı vesilesiyle UNESCO 2009 yılını Darwin yılı olarak ilan etmişti. Ülkemizde de birçok üniversitede bir süreden beri Darwin ve Evrim Kuramı'na ilişkin faaliyetlerin artışı göze çarpmakta. Fakat en son, TÜBİTAK'ın Mart 2009 tarihli Bilim ve Teknik dergisinde meydana gelen "Darwin sansürü" iddiaları, meseleyi yeniden kamuoyunun gündemine taşıdı. Konuyla ilgili tartışmalara aşina olanlar için olan bitenin yeni veya şaşırtıcı olan bir yönü pek yoktu aslında.

Darwin'in Evrim Teorisi, malum olduğu üzere, günümüzde Darwinizm (Darwincilik) olarak bilinen bir felsefi çatıya (paradigmaya) dönüşmüş durumdadır. Bu değerler dizisi ile dünyaya ve bilimsel verilere bakanlar, ellerindeki bulguları zihinlerindeki bu bakış açısıyla yorumlamak zorunda kalırlar. Bu sadece Darwincilik akımına özgü bir durum değildir elbette; zira tüm paradigmaların da etkisi yaklaşık olarak böyledir: Bakan kişinin neye-nasıl bakacağını; hatta baktığında ne göreceğini dahi dikte eden şeylerdir paradigmalar…

Taraf veya Karşı Olmak Arasında
Evrim teorisinin bilimselliğini sorgulamak elbette öncelikle bilim adamlarının, sonra da bilim alanında çalışmaları ve yoğun okumaları olan kişilerin işidir. Bendeniz de hem temel mesleki eğitim açısından bir biyolog, hem de hali hazırda bir tıp fakültesinde fizyoloji alanında öğretim üyesi sıfatıyla ders veren ve sinirbilimleri alanında araştırmalarını sürdürmeye çalışan bir akademi elemanı olarak yıllardır bu tartışmaların içindeyim. Bu uzun yıllar boyunca, ayrıntılarını bilimsel mahfillerde ancak tartışabileceğimiz birçok konu ile uğraşma, sayısız tartışmaya katılma şansım oldu. Neticesini kabaca şöyle özetleyebilirim: Evrime karşı yahut taraf olma seçimi, çok büyük bir çoğunluk için hiç bir şekilde bilimsel verilerin yetersizliğinden veya ikna ediciliğinden kaynaklanmıyor. İnsanlar önce bir şeylere inanıyor, ondan sonra eldeki verileri inançlarına göre yorumlayarak, bir de bunun üzerine kimi zaman ömür boyu sürecek kavgalara girişiyorlar. Şimdiye kadar bu tanıma uymayan, yani, önce bilimsel verileri alıp sonra da onlardan gerçek anlamda bir sonuç çıkarmaya çalışan bir kaç kişi ile tanışma bahtiyarlığını da yaşadım elbette. Fakat bu kişilerin en önemli ortak özelliği, gündemdeki evrim tartışmalarına hiçbir şekilde taraf olamayacak kadar gerçekçi olmalarıdır.

Bilimi Kuran’a Uydurmak
Yüzlerce kez söylendi: İslam'ın ve İslam dininin adeta dokularına işlediği bu ülkenin temel dini ve kültürel değerlerinin, bilimsel herhangi bir teoriyle sorunu yoktur; hiç olmamıştır. Bu topraklarda yaşayan bizler evrim tartışmasını neredeyse "olduğu gibi" batıdan ithal edip aldık. Üstelik hazır-lop bir biçimde ithal edilen sadece Darwin'in fikirleri de değildi. "Muharref" diye nitelenen bir kilisenin bilim karşısındaki tutumu da bazıları tarafından aynen kopya edildi. İslam inancında "canlıların değişim ve dönüşümü" yahut "canlıların ortak atalardan değişim geçirerek oluşabilecekleri" fikirlerini yasaklayan hiç bir hüküm, hiç bir semavi buyruk olmadığı halde, tamamen Hristiyan dünyasının savları olan "türlerin sabitliği" veya "her türün aynen bu günkü şekilleriyle yaratılmış olduğu" söylemleri, aynen orijinal şekilleriyle benimsendi. İthal edilen birçok düşünce ve kalıba yaptığımız muamelenin aynısını burada da uyguladık. Muhtevasına hiç bakmadan, üzerinde hiç düşünmeden aynen aldık tüm tartışmaları. İslam'da bilimsel konulara ha bire burnunu sokan kilise benzeri bir yapılanma hiç var olmadığı halde, biz onu icat ettik! Bilimsel verileri İslam'ın kutsal kitabı Kuran-ı Kerim'e uydurmaya çalışan çok sayıda insan aslında, idraklerindeki bilimi, idraklerindeki Kuran’a uydurmaya (yahut tam tersini yapmaya) çalıştıklarını fark edemediler. Bilimin sadece insan faaliyetlerinden bir tanesi olduğu unutuldu. Kuran’ın (en azından inananlar için) insan idrakine kolayca sığdırılabilecek bir kitap olmadığı, bir "bilim ve teknik" metni olarak inmediği, fakat insanlara her fırsatta "akletmeyi" emrettiği de unutuverdi sanki. Konuyla ilgili bir derdi olmadığı için düşünce de geliştirme ihtiyacı hissetmemiş olan Türk ve Müslüman dünyası, kendini bir anda hazır ve önceden belirlenmiş bir garip kavganın içinde buluverdi…

Bu kısır tartışmanın başka türlü sürdürülmesine de imkân yoktur zaten. Nesillerin zihinlerini sıkı bir cendereye kıstırarak iktidarını sürdürmeye gayret eden Hristiyan Kilisesi'ne karşı kuvvetli bir tepki olarak yüceltilen Darwincilik ve Darwinci evrim kuramı, karşısında "kilise-vari" bir mutlak bağnazlık odağı olmadan yaşayamaz. Bunun açıklaması da aslında oldukça basittir: Bu gün Darwin'ci evrim olarak bilinen canlılığın kökenleri ve çeşitliliğine ilişkin teorik çatının içindekilerin çok büyük bir kısmı, doğrudan biyoloji biliminin verileridir; hatta çoğu “harc-ı alem” bilgilerden müteşekkildir. Darwin, dikkatli bir doğa bilimci olarak yaptığı gözlemlerini, inançları ile yoğurarak bir sonuca varmıştı. Kullandığı "doğal seçilim", "güçlünün ayakta kalması", "türlerin yeni koşullara uyum sağlaması" gibi kavramlar zaten o güne kadar herkesçe bilinen, tarım ve hayvancılıkta kullanılan, neredeyse günlük bilgilerdi. Darwin’in orjinalliği, işte bu "gerçek"lerden ve gözlemlerinden yola çıkarak, kendi zihinsel yönelimlerine uygun, metafiziksel bir kurguya ulaşmasıdır (rastgele, amaçsız, kaza eseri bir soy-oluş). İşte bu gün Darwinizm ve Yaratılışçılık arasında gözüken kavga, aslında bu metafizik alanla ilgilidir. Eğer bu kavgada, yıllarca birçokları tarafından yapıldığı gibi, gerçek bilimsel veriler de Darwin'in metafiziksel yorumları ile birlikte reddedilmeye kalkılırsa, ortaya işte böyle asırlarca bitmeyecek bir tartışma çıkması kaçınılmazdır. Metafizik alandaki yorumlar sadece insanın kendisini ve ona tabi olanları bağlar. Bir bilim adamı tarafından yapılmış olmasının da hiçbir kıymeti yoktur; zira bu alan, bilime dâhil değildir.

Bir İktidar Aracı Olarak Darwin’cilik
Darwincilik ve onunla ilişkili evrim anlayışının Hristiyan kilise kurumuna bir tepki olarak ortaya konmuş bir metafiziksel yorum olduğunu öncelikle ve kuvvetle vurgulamak gerek. Darwinci evrim kuramında kullanılan biyoloji bilimine ait gerçek ve gözlemlerin bambaşka bir kavramsal çatı altında yorumlanması, yepyeni anlayışların doğmasını mümkün kılacaktır elbette. Fakat bu alanda gerçekleşen kavga, kavganın tüm tarafları için önemli bir sömürü ve getiri kaynağıdır aynı zamanda. Hem karşıtları hem de taraftarları için Darwincilik, insan düşüncesini iğdiş ederek, tarafların diğer siyasi-felsefi iddialarına payandalık yapma hususunda bulunmaz bir nimettir. Şu son "Darwin sansürü" hadisesini bir de bu gözle okursak, çok daha aydınlatıcı sonuçlara ulaşma ihtimalimiz var: İktidar savaşının Darwin üzerinden yürütülen bir ayağı ile karşı karşıyayız aslında. Birileri sansür haberini elinden geldiğince afişe ederek, diğerleri de adeta gözü kapalı bir biçimde savunarak, bu kavgadan azami düzeyde nemalanma peşindeler. Gerçekler ise kimsenin umurunda değil; herkesin tek umursar göründüğü konu, karşı tarafın hezimeti ve rezilliği...

Bu kavganın iki tarafının da üst kademelerindeki insanlara bu söylediklerimin herhangi bir tesiri olmayacak; farkındayım. Onlar “sahte bilimcilik”, “kâfirlik” veya “bağnazlık” gibi ithamlarla birbirlerini yemeye devam edecekler muhtemelen. Fakat bu tip tartışmaları bir şekilde uzaktan izlerken, hararetle tarafını seçip iştiyakla veryansın etmeden önce, meselenin bu yönünü de dikkate almakta fayda var.

Neticede, eğer bir kazancınız yoksa, bu kavgada saf tutmak hayatınızda yapacağınız en beyhude iş olabilir. Aman dikkat…

(Haber Ajanda Dergisi'nde yayınlanmıştır)

Netekim!

2009-06-27T13:10:00.002+03:00

CHP Lideri Deniz Baykal Kenan Evren'in yargılanmasını engelleyen Anayasa Maddesinin değiştirilmesi talep ediyor.

Kenan Evren'in yargılanmasına dair en ciddi talep "darbecilerin anayasasının" değiştirilmemesini kendisine iş edinen kişiden geldi....

Darbeci yargılansın, Anayasına ise dokunulmasın.

Güler misin, ağlar mısın...

Ankara

2009-06-20T13:28:00.006+03:00

*Ankara, kendine özgü mimarisi, ideolojisi ve ‘diliyle’ Türkiye’den kopuk bir ‘ülke’ olduğu için Türkiye’nin sorunlarını çözemiyor.

Ankara her manasıyla bitmiş bir kent.

Ankara bizi anlamıyor.

Ankara insanı anlamıyor.

Ankara’da mukim Cumhuriyetin kulu olan 657’ye tabi devletlular bize, kendimizi yok ederek nasıl mutlu olacağımızın sihirli formülünü sunuyor. Israrla bir cemiyete dahil olmamızı; devletin kızdığı bir takım kitapları okumamamızı; çocuklarımızı kamu düzenini zaafa uğratacak varlıklar olarak yetiştirmemizi; alışkanlıklarımızla, odamızla, serigraf baskı çay fincanımızla, pofuduk terliklerimizla, miflon eşofmanlarımızla, bizi ayıracak ‘oldu-bitti’lere yüz vermememizi ve yasalara uygun sterilize bir yaşam sürmemizi salık veriyor.

Sterilize olmanın üç koşulu var:

Aptal olmak.

Aptallığı bir yazgı gibi taşımak.

Aptal olduğunuza başkalarının inanmasını sağlamak.

*Kanamalı Haydut Kitabından...

Dar Alanda Kısa Paslaşmalar. Film Eski, Konusu Kadim...

2009-04-07T21:33:00.005+03:00

Çok sevmiştim be abi...

"Bak koçum, belli olmuyor ama benim bir tek kulağımın arkası kaldı. Artık acı çekmekten ve acı çektirmekten zevk almamayı öğrendim. Sevgililer -heh- bizim olanlar ve olmayanlar hepsi iz bırakır. Bu izler şimdi seninki gibi çok derinini çiziyor. Hepsi kalır. Ama inan yeni izlerde olucak, yaşlıları düşün sanki herşeyi bilirlermiş gibidirler ama öyle değil. Ne kadar acı çekersen çek şunu hiç unutma çizilecek bi yer hep vardır ve çizecek bi yer. Ressam olur bazıları başkalarının kalbini kazıya kazıya ya da resim olurlar senin gibi kazına kazına.

...

Senin için kelimelerim bitti. Sen bitirdin.

Biliyorum, bazen seninleyken bile böyle düşünürdüm. Anlamadığımı düşünürdüm. Kendi elimle seni kaybettiğimi. O zaman ölmek gelmişti içimden, geberip gitmek. Bu aralar yine oluyor ama kimse yok ki, kimi kaybediyorum? Niye hâla böyleyim, bilmiyorum.

Seni diyemiyorsun di mi? Seni özledim demiyorsun. Her zaman kraliçelik peşindesin. Hep ulaşılmazsın. Halbuki ben o kadar çok şeyi özledim ki unutuyorum bazen, artık fark etmez diyorum. Dünya artık böyle benim için; sen yoksun, yoktun zaten. Bunu niye yapıyorsun? Aklımı karıştırıyorsun. Bu iş bitmedi mi ha? 5 yılımı senin için harcamadım mı? Ben yapamam, hem senle hem sensiz olamam. Ne yapalım? Ben böyleyim. Ben gidiyorum."

http://www.ninjacloak.com/index.php/1010110A/14a147bc69ab462ea3860315d760cb5389ca1b935ef0798d6fd036d8a1cf49eeed68bb61f630c0b716248

Camiler Özelleştirilmeli mi?

2009-04-02T18:05:00.005+03:00

Diyanet İşleri Başkanlığının bütçeden aldığı pay birçok bakanlıktan yüksek. Sayısal veriler ile kafa şişirmenin lüzumu yok, meraklısı rahatlıkla bulacaktır.

Toplumun büyük ya da küçük fark etmez, bir kısmını ilgilendiren taleplerinin “vergi” ile finansa edilmesi tartışmalı bir mevzu. Bir iki yıldır medyada epeyce gündeme gelen bir konu. Yaklaşık iki yıl önce Can Dündar bu konuyu ele alan bir yazı yazmış.

http://www.candundar.com.tr/index.php?Did=5081 )

Dündar’ın meseleye bakışı sağlıklı değil, dahası iki yüzlü…

Misal; "Türkiye’de 1 opera derneği var; 11 bale, 10 heykel, 18 resim, 18 sinema, 38 tiyatro derneği var.
Peki kaç tane "cami yaptırma derneği" var?
35 bin…"

Böyle acayip bir cümleyi araya serpiştirmede bir beis görmemiş…

Dernekler sivil toplum örgütleridir. Diyanetin lav edilmesini talep etmekle cami yaptırma derneklerinin sayısı arasında nasıl bir ünsiyet kurulur anlaşılır gibi değil demek isterdim ama gayet anlaşılır bir tavır. Eşşeğine gücü yetmeyen semerini döver bizim buralarda.

İki yüzlülük var bu konuya yaklaşımda.

Kişisel kanaatim, Din hizmetlerinin devlet tasarrufunda olmaması gerektiğidir. Allah’ın kitabını nasıl anlamamız gerektiği konusunda 657’ye tabi olmuş memurların görüşleri benim için hiçbir şey ifade etmiyor. Bu ülkenin Müslümanlarının Allah’ın evine sahip çıkmak, oraları yaşatmak için devletin inayetine ihtiyaçları, 5 vakit ezan sesi duymak için de devletten maaş alan memurlara lüzum, yoktur…

Meseleye bu perspektiften bakılmasında bir mahsur yok elbette.

Sorun devletin vergiler ile finanse ettiği diğer talepler mevzu bahis edildiği vakit ortaya çıkıyor.

Misal; Devlet Opera ve Balesinin, Devlet Tiyatrolarının, Gençlik Spor Genel Müdürlüğünün, TRT’nin, TCDD’nin, THY’nin hatta ve hatta Üniversiteler gibi toplumun bir kısmının taleplerini karşılayan ama toplumun tamamının vergileri ile finanse edilen kurumların varlığı da rahatsız ediyor mu?

Hiç sanmıyorum, zira yazar “Türkiye'nin kaç kentinde devlet tiyatrosu var? 13...” derken niyetini açık ediyor.

Çözüm nedir diye soran olursa, tek satır yazar kaçarım…

Her birey, kendisini doğrudan ilgilendiren hizmetin bedelini/vergisini öder.

İşte Gavur buna kapitalizm diyor…

İl Genel Meclisi Oy Oranları.

2009-04-02T16:33:00.000+03:00

Seçim Sonuçlarını Nasıl Okumalı?

2009-03-30T17:13:00.003+03:00

İki Genel, İki de Yerel seçimde oy kullandım şu ana kadar.

Sonuçları itibariyle bu kadar vahim bir kırılmanın yaşandığını daha evvel hiç görmedim.

Akdeniz ve Ege sahilleri tercihini çok yüksek oylarla CHP’den yana kullandı.

DTP beklentilerinde üstünde bir oyla Güneydoğu bölgesini silip süpürdü.

AKP geleneksel Muhafazakar oylarının büyükçe bir kısmını yine bünyesinde tuttu.

Demokrat Partiden bu güne değin Merkez sağın güçlü olduğu İç Ege’de , MHP’nin başarılı olması hasebiyle kırılmanın en az hissedildiği bölge oldu.

MHP seçmenini biraz ayırıp kalan Siyasi partileri ayırt etmeksizin hemen hepsinde seçmenin benzer bir refleks ile oy kullandığını düşünüyorum. Kadıköy, Bakırköy, İzmir, Konya, Yozgat, Diyarbakır gibi yerlerde iktidarda olan partilerin hizmet anlamında ciddi eleştirilere muhatap olmalarına karşın oylarını artırarak kazanmaları siyasetin geleceği açısından düşündürücü.

Özellikle CHP’nin güçlü olduğu ve AKP’nin kazanma hedefi koyduğu yerlerde rekor oylar aldı CHP. Seçmenin AKP’ye karşı teyakkuz halinde olması, üstelik bunu 7 yıllık iktidarında ki icraatlarına rağmen bu kadar kuvvetli bir biçimde gösterebiliyor olması ilginç…

Hayatı yaşama biçiminin (Kimlik Siyaseti) siyasi tercihlerde bu kadar etkin olması, iktidarda olan AKP’yi radikalleştirecektir. Zira CHP yeterince radikal hali hazırda. AKP “ne yaparsam yapayım bana oy vermeyeceklerdir” diye düşündüğü an (Bkz. Başbakanın Antalya sonuçları hakkında ki konuşması) ötekinin hukukunu korumak, kendi arzularına yönelik yapılan düzenlemelerde ötekinin korkularına, hissiyatına değer vermek konusunda ciddi bir boş vermişlik yaşanacaktır.

Halk istedi yaptık sözünü daha sık duyacağız.

Bu gün itibariyle seçimden çıkan en önemli sonuç: Muhafazakar ve Mütedeyyin bir parti Türkiye’de çevreye açılmadan, onlara kendini ifade etme lüzumu görmeden iktidar olabilir. Refah Partisinin kazandığı 95 seçimlerinde aldığı oy bu gün AKP’nin aldığının hemen hemen yarısı kadar. AKP’nin, %39, Saadet %5,3 ve BBP aldığı yalnızca bu seçime özgün %2,5 oy, dini referanslarla oy veren insan sayısının tahmin edilenden çok olduğunu söylüyor bana.

Bütün bir sahil şeridinden sıfır çeken, Güneydoğuda ağır bir darbe alan, İstanbul ve Ankara’da beklentilerinin altında kalan bir parti, halen %39 oy alıyorsa mevcut durum Anadolu’nun siyasi eğilimi ve oy verme kıstaslarında dini referans alan kitlenin varlığı üzerinde ciddi olarak yeniden durulmasının elzem olduğunu gösteriyor.

Mevcut oylar bir genel seçimde alınmış olsa idi AKP 315 civarı bir milletvekili ile temsil edilecekti TBMM’de, tek başına iktidar için fazlasıyla yeter bir sayı.

Tüm partilerin kazandığından daha fazla Belediye kazandı.

Muhtemeldir ki, AKP yönetimi bu oy oranını partinin doğal sınırları sayacak, yeni hedef olarak ise çevre yerine SP’nin varlık sebebini ortadan kaldırmaya yönelik söylemler geliştirecek ve MHP’nin muhafazakar oylarının peşine düşecektir.

Bu hamle dahi yeniden 45-50 bandına yerleşmesi için yeterli olacaktır.

Yenilenecek olan kabine ve Parti Yönetimde eski Refah kökenli isimler yeniden ön alacaklardır. Yeni dönemde Salih Kapusuz ve Bülent Arınç AKP adına Erdoğan’dan sonraki önemli simalar olabilir…

Son olarak, Seçimlerin mağlubu AKP ve CHP, mağduru Seküler/Laik Kentli nüfustur.

Kazananı ise SP, MHP ve DTP.

Uzunca bir süre AKP iktidarına hazırlanalım. Bu dönem geçmiş yedi senede olduğu gibi yumuşak bir dönem olmayacak.

Refah Partisi Part II başlıyor…

Evveli Katil de Ahiri Maktül mü?

2009-03-30T15:24:00.013+03:00

Ülkenin topluca cinnet geçirdiği yıllarda, kimsenin kaşığının temiz olmadığı olaylar da dahli olduğundan dolayı kendisine vahşi bir katil olarak bakılmasını hiç anlamadım.

Savunduğu siyasi görüş Kahramanmaraş dağları kadar uzak bana. Ama samimi bir adamdı. Sedat Peker'in uçak filosu kuracak kadar zengin olduğu bir çağda akçeli işlere tevessül etmemesi samimiyet noktasında çok önemli bir tavırdı.

Gelgelelim hayat ilginçliklerle dolu.

Kahramanmaraş olayları, Bahçelievler de öldürülen TİP’li gençler gibi "derin" mevzularda sanık sandalyesinde oturan Muhsin Yazıcıoğlu, Kahramanmaraş da faili meçhul taammüden "kaza" ile hayatını kaybetti.

Olayın ilk duyulduğu andan itibaren bunun bir "kaza" olamayacağına dair, her hangi bir maddi kanıta dayanmayan inancım, bu gün itibariyle cevaplanamayan sorularla bir hakikate evrilmiş durumda.

Kayseri Valisinin ilk anlarda "yaralılara ulaşıldığı ve hastaneye götürüldüğüne dair" yaptığı ilginç açıklama, Helikopterin kimlere ait olduğundan bahsedilmemesi, olayın vuk'u bulmasına müteakib yaşanılan tuhaflıklar. (İHA Muhabirinin "kim bu adam" sözü, 19 dakika konuşabilecek kadar sıhhatli düşünebilen birinin, şarjı bittikten sonra başka bir telefondan aramayı düşünmemesi, bölgede teknolojik karartma yapıldığına dair ciddi şüpheler. Misal Helikopterin yerini belirten cihazın kuvvetli bir çarpma olmaması durumunda çalışmayabileceği söylendi, görüyoruz ki Helikopter paramparça)

THY uçağı düştüğü vakit medyada çokça Pilotaj hatası mı yoksa teknik bir arıza mı ihmal mi olduğuna dair yığınla haber yayınlandı. Helikopterin yerini belli edecek cihaz çalışmamasına rağmen bu tarz sorgulayıcı haberler yayınlanmıyor.

Tuncay Güney’in ifadelerden biliyoruz ki (Kuyuları ilk zikreden yine aynı isim, sureti değil belki ama söyledikleri önemli bu adamın) yıllar önce Abdullah Çatlı ve Hüseyin Kocadağ'ın başrolde olduğu sonunun Özdemir Özdemir Sabancı'nın öldürülmesi ile sonuçlanan bir çatışma yaşandı, helikopterin sahibi olan SABANCI grubu ile. Bu olan bitenin Muhsin Yazıcıoğlu'nun bilgisi ve direktifleri dahilinde olmadığını iddia etmek imkansız. Yine Ergenekon iddianamesinde bu yaşanıldığı iddia edilen olaya atıf yapan ve ; Uyuşturucu satışından 20 Milyar dolar gelir elde edildiği gibi ilginç bilgilerin yer aldığı bir günde kaza geçirmesi soru işaretlerini büyütüyor.

Bu tür soruları soran eminim ki epey çoktur. Yine eminim ki çok uzak olmayan bir gelecekte bu kazanın gerçek arka planını okuyacağız. Muhsin Yazıcıoğlu’nun bildiklerini söyleyemeyecek olmasından gayri başka zararları da olacak ölümünün.

Yazıcıoğlu’nun hitap ettiği kitle, Milliyetçi Muhafazakar ve Genç. Terörize olmaya hayli müsait bir kitle. Yazıcıoğlu bu kitleye sözünü dinletebilecek biriydi.

Artık yok.

Hükümetin Güneydoğunun normalleşmesi için hazırlayacağı muhtemel af tasarısına silahlarla karşılık verebilecek epey aktif bir kitle bu gün itibariyle başsız. Ve AKP aleyhine çok çabuk kışkırtılabilir.

En çok lazım olduğu zaman gitti Muhsin Yazıcıoğlu…

Allah taksiratını affetsin, rahmetini esirgemesin..

Alıcısına Mektup Var.

2009-03-14T11:59:00.004+02:00

Yürekten sevdiğim,

Sana gene yazıyorum çünkü yalnızım ve çünkü kafamın içinde seninle konuşurken senin bunu bilmiyor, ya da bana karşılık veremiyor olmana katlanamıyorum.

Kısa süreli ayrılıklar iyi oluyor, çünkü hep bir arada olununca her şey hiç ayırt edilemeyecek kadar birbirine benzemeye başlıyor. Yan yana durduklarında kuleler bile cüceleşirken, alelade ve ufak tefek şeyler yakından bakınca kocamanlaşır. Küçük tedirginlikler onlara yol açan nesneler göz önünden kaldırıldığında yok olabilir. Yan yanalık dolayısıyla sıradanlaşan tutkularsa mesafenin büyüsüyle yeniden büyüyüp doğal boyutlarına dönerler. Aşkım da öyle. Zamanın aşkımı tıpkı güneş ve yağmurun bitkileri büyüttüğü gibi büyütmüş olduğunu anlamam için senin bir an, sırf rüyada bile olsa, benden koparılman yetiyor. Senden ayrılır ayrılmaz sana olan aşkım bütün gerçekliğiyle kendini gösteriyor: O, ruhumun bütün enerjisiyle yüreğimin bütün kişiliğini bir araya getiren bir dev. Böylece yeniden insan olduğumu hissediyorum çünkü içim tutkuyla doluyor. Araştırma ve çağdaş eğitimin bizi kucağına attığı belirsizlikler ve bütün nesnel ve öznel izlenimlerimizde kusur bulmaya iten kuşkuculuk bizi küçük, zayıf ve mızmız kılıyor. Ama aşk -feurbachvari insana aşk değil, metabolizmaya aşk değil, proletaryaya aşk değil- sevdiğine aşk, yani sana aşk, insanı yeniden insanlaştırıyor...

Dünyada çok dişi var, kimileri de çok güzel. Ama ben, her bir hattı, hatta her bir kırışığı bana hayatımın en büyük ve en tatlı anılarını hatırlatan bir yüzü bir daha nerede bulabilirim? Senin tatlı çehrende sonu gelmez acılarımı, yeri doldurulmaz kayıplarımı bile okuyabilir ve senin tatlı yüzünü öptüğümde acıyı öperim.

Hoşça kal canım. Seni ve çocukları binlerce kere öperim.
Senin, karl
manchester, 21 haziran, 1865

Gülen'in Papa'ya Mektubu.

2009-03-02T15:40:00.001+02:00

Pek muhterem Papa cenaplari,

Uc buyuk dinin dogum yeri olarak bilinen topraklarin dunyayi daha iyi yasanabilir bir mekan kilma yolundaki kutsal misyonumuzu tam manasiyla bilen halkindan size en icten selamlari getirdik. Yogun gundeminizde bize zaman ayirarak sizinle muserref olmayi bahsettiginiz icin zatialilerinize en derin kalbi tesekkurlerimizi sunariz.

Papa 6. Paul Cenaplari tarafindan baslatilan ve devam etmekte olan Dinlerarasi Diyalog Icin Papalik Konseyi (PCID) misyonunun bir parcasi olmak uzere burada bulunuyoruz. Bu misyonun tahakkuk edisini gormeyi arzu ediyoruz. En aciz bir sekilde hatta biraz curetle, bu pek kiymetli hizmetinizi icra etme yolunda en mutevazi yardimlarimizi sunmak icin size geldik.

Islam yanlis anlasilan bir din olmustur ve bunda en cok suclanacak olan Muslumanlardir. Uygun bir yerdeki vakitli bir gayret bu yanlis anlamanin buyuk oranda azalmasina katki saglayabilir. Musluman dunyasi, Islam'in asirlarla olculen yanlis algilanmasini silip atacak bir diyalog imkanini bagrina basacaktir.

Beseriyet, celisen gorusler ortaya koyduklari gerekcesiyle, zaman zaman bilim adina dini, din adina da bilimi inkar etmistir. Bilginin tamami Allah'a aittir ve din Allah'tandir. O halde bu ikisi nasil celisebilir? Insanlar arasinda anlayisi ve hosgoruyu artirmaya yonelik dinlerarasi diyaloga yonelik ortak gayretlerimiz cok is gorebilir.

Kendi memleketimizde simdiye kadar cesitli Hiristiyan mezheplerinin liderleriyle diyalog icinde olduk. Bu naciz gayretlerin bosa cikmadigini acizane ifade etmek isteriz. Amacimiz bu uc buyuk dinin inananlari arasinda hosgoru ve anlayis yoluyla bir kardeslik tesis etmektir. Bizler bir araya gelmek suretiyle sozde medeniyetler catismasinin gerceklesmesini gormek isteyen yolunu sasirmis ve supheci kimselere karsi dalgakiranlar gibi, isterseniz bariyerler gibi deyin, karsi durabiliriz.

Gecen yil bazi unlu uluslararasi bilim adamlarinin katildigi medeniyetlerarasi baris ve diyalog konulu bir sempozyum duzenledik. Bu gayretin basarisindan aldigimiz tesvikle bu tur etkinlikleri tekrarlamak istiyoruz. Halihazirda uc buyuk dinin baglilari arasindaki baglari guclendirmeye yonelik olarak dinlerarasi diyalog konusunda Vatikan'in da temsil edilecegini umit ettigimiz bir konferans duzenleme surecinde bulunuyoruz.

Yeni fikirlerimiz varmis iddiasinda bulunmuyoruz. Yine musamahaniza siginarak, bu misyonun hedeflerine yakindan hizmet etmek icin ustlenmek istedigimiz birkac teklifte bulunmayi arzu ediyoruz. Hiristiyanligin ucuncu bin yilina girisi munasebetiyle yapilacak kutlamalar vesilesiyle Ortadogu'daki Antakya, Tarsus, Efes ve Kudus gibi bazi kutsal yerlere musterek ziyaretleri iceren bircok etkinlik onermek istiyoruz. Bunu Sayin Cumhurbaskanimiz Demirel'in, cenaplarinin ulkemizi ziyaretine ve mezkur kutsal mekanlari gostermeye davetini tekrarlamak icin bir firsat addediyoruz. Anadolu halki size misafirperverligini gostermeyi ve sevkle selamlamayi hararetle beklemektedir. Filistinli liderlerle diyalog kurmak suretiyle Kudus'u birlikte ziyaret etmemize davetiye cikarabiliriz. Bu ziyaret bu mubarek sehri Hiristiyanlar, Yahudiler ve Muslumanlarin, hicbir kisitlama, hatta vize dahi olmaksizin serbestce ziyaret edebilecegi uluslararasi bir bolge olarak ilan etme gayretlerine yonelik dev bir adim teskil edebilir.

Uc buyuk dinden liderlerin isbirligi ile ilki Washington DC'de olmak uzere muhtelif dunya baskentlerinde bir konferanslar serisinin gerceklestirilmesini teklif ediyoruz. Ikinci serinin zamani icin Hz. Isa'nin dogumunun 2000. yildonumu ideal olabilir.

Bir ogrenci degisim programi da cok faydali olacaktir. Inancli genc insanlarin birlikte egitim gormesi birbirlerine yakinliklarini artiracaktir. Ogrenci degisim programi cercevesinde uc buyuk dinin babasi oldugu ikrar edilen Hazreti Ibrahim'in dogumyeri olarak bilinen Urfa sehrindeki Harran'da bir ilahiyat okulu kurulabilir. Bu, ya Harran Universitesi'ndeki programlarin genisletilmesi suretiyle ya da uc dinin ihtiyaclarini da temin edecek sumullu bir mufredata sahip bagimsiz bir universite seklinde gerceklestirilebilir.

Onerilen programlar asiri buyuk isler gibi algilanabilir; ama bunlar erisilmez degildir. Dunyada iki tip insan vardir. Bazilari kendilerini topluma adapte etmeye calisir. Diger bazilari ise topluma uymaktansa toplumu kendi degerlerine adapte etmek ister. Toplum butun ilerlemeleri bu ikinci tip insanlara borcludur. Onlari yarattigi icin Rabb'e sukurler olsun.

M. Fethullah Gulen / Rabb'in aciz kulu / 9 Subat 1998

http://arsiv.zaman.com.tr/1998/02/10/guncel/politika/1.html

28 Şubat Kararları...

2009-02-28T10:56:00.010+02:00

1997 YILI MGK TOPLANTILARININ BASIN BİLDİRİLERİ

http://www.mgk.gov.tr/Turkce/basinbildiri1997/28subat1997.htm

28 ŞUBAT 1997
1. Milli Güvenlik Kurulu; 28 Şubat 1997 günü Sayın Cumhurbaşkanı başkanlığında Başbakan, Genelkurmay Başkanı, Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcısı, Milli Savunma Bakanı, İçişleri Bakanı, Kuvvet Komutanları, Jandarma Genel Komutanı ve Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterinin iştirakleri ile Çankaya Cumhurbaşkanlığı Köşkü' nde aylık olağan toplantısını yapmıştır.

2. Kurulun bu toplantısında; bölücü terörle mücadelede şimdiye kadar alınan tedbirler ve elde edilen sonuçların genel bir değerlendirmesi yapılmış, bu mücadelenin devletimizin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne gönülden inanmış, bu inancı sonsuza dek sürdürmeye azimli halkımızın, basınımızın, devletin bütün kurum ve kuruluşları ve milli iradenin sembolü olan yüce parlamentonun destekleriyle çok olumlu bir noktaya ulaştığı müşahede edilmiştir.
Elde edilen bu sonuçların bundan sonra halkımızın huzur ve güvenliğine, ekonomik, sosyal, kültürel ve siyasal yaşamına olumlu olarak yansıması için bu konuda alınacak tedbirlerin bir plan dahilinde süratle yürürlüğe konulması gerektiği hususunda görüş birliğine varılmıştır.
Alınacak olan bu tedbirlerin güvenlik içinde gerçekleştirilebilmesi bakımından halen 9 ilde devam etmekte olan Olağanüstü Hal uygulamasının 30 Mart 1997 tarihinden itibaren 4 ay daha uzatılması uygun bulunmuş ve bu görüşün Bakanlar Kuruluna bildirilmesine karar verilmiştir.

3. Toplantıda, Kıbrıs sorunu ve Yunanistan' la ilişkilerle ilgili durum değerlendirilmesi yapılmış, bu konuda Türkiye' nin ve KKTC' nin hak ve menfaatlerini korumayı amaçlayan siyasi, ekonomik ve askeri tedbirler uygun bulunarak Bakanlar Kuruluna bildirilmesine karar verilmiştir.

4. Toplantıda, bilhassa, Anayasa ile Atatürk milliyetçiliğine bağlı demokratik, laik ve sosyal hukuk devleti olarak belirlenen Türkiye Cumhuriyeti Devletine karşı, çağ dışı bir kisve altında zemin oluşturmaya yönelik rejim aleyhtarı faaliyetler de gözden geçirilmiş,

* Türkiye Cumhuriyeti' nin varlığını, Atatürk İlke ve İnkılapları doğrultusunda çağdaş medeniyet yolunda, demokratik sistem içerisinde ilerlemesini teminat altına alan Anayasa ve Cumhuriyet yasalarının uygulanmasından asla taviz verilmemesi gerektiği,

* Anayasanın tanımladığı Cumhuriyetin demokratik, laik ve sosyal hukuk devlet ilkelerinin sağlıklı bir şekilde düzenlenmesine imkan sağlayacak güvenlik, huzur ve toplumsal barışın önem ve öncelik taşıdığı,

* Cumhuriyet ve rejim aleyhtarı yıkıcı ve bölücü grupların laik ve anti laik ayırımı ile demokratik ve sosyal hukuk devletini güçsüzleştirmeye yeltendikleri,

* Türkiye' de laikliğin sadece rejimin değil, aynı zamanda demokrasinin ve toplum huzurunun da teminatı ve bir yaşam tarzı olduğu,

* Devletin yapısal özünü oluşturan sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleri anlayışından vazgeçilemeyeceği, yasalarla belirlenmiş kuralların göz ardı edilerek yapılan çağdışı uygulamaların da hukukun üstünlüğü ilkesiyle bağdaşmayacağı,

* Türkiye' nin 1997 yılı içinde, AB' ne tam üye olacak ülkeler listesine girmeyi öncelikli bir hedef olarak sürdürdüğü böyle bir dönemde resmi ve sivil kurum ve kuruluşların bu sürece katkıda bulunmasının gerekli olduğu, bu sebeple; demokrasimiz hakkında kuşkulara yol açacak, Türkiye' nin yurt dışındaki imajını ve itibarını zedeleyecek, her türlü spekülasyona son vermek gerektiği, Türkiye Cumhuriyeti' nin laik, demokratik, insan haklarına saygılı, sosyal bir hukuk devleti olduğu yönündeki temel ilkelerinin Anayasamızın ve devletimizin teminatı altında olduğu, rejimin; kendisine ve geleceğine yönelik tartışmaların, içinde bulunduğumuz ortamda Türkiye' ye yarardan çok zarar verdiği,

* Açıklanan bu esaslar aksine davranışların, toplumumuzda huzur ve güveni bozarak yeni gerginliklere ve yaptırımlara neden olacağı değerlendirilmiş, Bu konularda alınacak ve alınması gereken tedbirler uygun bulunarak bu tedbirlerin Bakanlar Kuruluna bildirilmesine karar verilmiştir.

T.C.
MİLLÎ GUVENLÎK KURULU
GENEL SEKRETERLİĞİ
ANKARA
KH.SEK.:0511-4-97/
6 MART 1997
KONU: MGK'nun 28 ŞUBAT 1997 Tarih ve 40S Sayılı Kararı.

BAŞBAKANLIĞA
İLGİ: 9 Kasım 1983 Tarih ve 2945 Sayılı Milli Güvenlik Kurulu ve MGK Genel sekreterliği Kanunu.

* 1. Milli Güvenlik Kurulu'nun 28 Şubat - 1997 tarihli, Rejim Aleyhtarı İrticai Faaliyetlere Karşı Alınacak Tedbirlere ilişkin 406 Sayılı karan EK-A olarak sunulmuştur.
* 2. İlgi Kanunun 8ncı Maddesine göre gereğinin yapılmasını tensip ve emirlerine arz ederim.

EKLER
EK-A (106 Sayılı MGK Kararı.) ( 2 Takım.)

DAĞITIM :
GEREĞİ :
Başbakanlığa İlhan KILIÇ
Hava Orgeneral
Genel Sekreter
BİLGİ
Genelkurmay Başkanlığına
Cumhurbaşkanlığı Gensek.ligine

Prof Dr. Necmettin ERBAKAN
İsmail Hakkı KARADAYI
Başbakan
Orgeneral Genel Kurmay Başkanı
Prof. Dr. Tansu ÇİLLER
Turhan TAYAN
Dr. Meral AKŞENER
Dış İşleri Bakanı Ve Başbakan Yardımcısı
Milli Savunma Bakanı
İç İşleri Bakanı
Hikmet KÖKSAL
Güven ERKAYA
Ahmet ÇÖREKÇİ
Teoman KOMAN

Oramiral Deniz Kuvvetleri Komutanı
Orgeneral Hava Kuvvetleri Komutanı
Orgeneral Jandarma Genel Komutanı

Millî Güvenlik Kurulu'nun 28 Şubat 1997 tarih ve 406 Sayılı Kararına Ek-A
(rejim aleyhtarı irticai faaliyetlere karşı alınması gereken tedbirler)

1 - Anayasamızda cumhuriyetin temel nitelikleri arasında yer alan ve yine anayasanın 4'üncü maddesi ile teminat altına alınan laiklik ilkesi büyük bir titizlik ve hassasiyetle korunmalı, bunun korunması icin mevcut yasalar hiçbir ayrım gözetmeksizin uygulanmalı, mevcut yasalar uygulamada yetersiz görülüyorsa yeni düzenlemeler yapılmalıdır.

2 - Tarikatlarla bağlantılı özel yurt, vakıf ve okullar, devletin yetkili organlarınca denetim altına alınarak Tevhid-i Tedrisat Kanunu gereği Millî Eğitim Bakanlığı'na devri sağlanmalıdır.

3 - Genç nesillerin körpe dimağlarının öncelikle cumhuriyet, Atatürk, vatan ve millet sevgisi, Türk milletini çağdaş uygarlık düzeyine çıkarma ülkü ve amacı doğrultusunda bilinçlendirilmesi ve çeşitli mihrakların etkisinden korunması bakımından:

a - 8 yıllık kesintisiz eğitim, tüm yurtta uygulamaya konulmalı.

b - Temel eğitimi almış çocukların, ailelerinin isteğine bağlı olarak, devam edebileceği Kuran kurslarının Millî Eğitim Bakanlığı sorumluluğu ve kontrolünde faaliyet göstermeleri için gerekli idari ve yasal düzenlemeler yapılmalıdır.

4 - Cumhuriyet rejimine ve Atatürk ilke ve inkılaplarına sadık, aydın din adamları yetiştirmekle yükümlü, milli eğitim kuruluşlarımız, Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun özüne uygun ihtiyaç düzeyinde tutulmalıdır.

5 - Yurdun çeşitli yerlerinde yapılan dini tesisler belli çevrelere mesaj vermek amacıyla gündemde tutularak siyasi istismar konusu yapılmamalı, bu tesislere ihtiyaç varsa, bunlar Diyanet İşleri Başkanlığı'nca incelenerek mahalli yönetimler ve ilgili makamlar arasında koordine edilerek gerçekleştirilmelidir.

6 - Mevcudiyetleri 677 sayılı yasa ile men edilmiş tarikatların ve bu kanunda belirtilen tüm unsurların faaliyetlerine son verilmeli, toplumun demokratik, siyasi ve sosyal hukuk düzeninin zedelenmesi önlenmelidir.

7 - İrticai faaliyetleri nedeniyle Yüksek Askerî Şûra kararları ile Türk Silahlı Kuvvetleri'nden (TSK) ilişkileri kesilen personel konusu istismar edilerek TSK'yi dine karşıymış gibi göstermeye çalışan bazı medya gruplarının silahlı kuvvetler ve mensupları aleyhindeki yayınları kontrol altına alınmalıdır.

8 - İrticai faaliyetleri, disiplinsizlikleri veya yasadışı örgütlerle irtibatları nedeniyle TSK'dan ilişkileri kesilen personelin diğer kamu kurum ve kuruluşlarında istihdamı ile teşvik unsuruna imkan verilmemelidir.

9 - TSK'ya aşırı dinci kesimden sızmaları önlemek için mevcut mevzuat çerçevesinde alınan tedbirler; diğer kamu kurum ve kuruluşları, özellikle üniversite ve diğer eğitim kurumları ile bürokrasinin her kademesinde ve yargı kuruluşlarında da uygulanmalıdır.

10 - Bu maddenin tam metni Türkiye'nin uluslararası ilişkileriyle ilgili olduğu için yayınlayamıyoruz.

11 - Aşırı dinci kesimin Türkiye'de mezhep ayrılıklarını körüklemek suretiyle toplumda kutuplaşmalara neden olacak ve dolayısıyla milletimizin düşmanca kamplara ayrılmasına yol açacak çok tehlikeli faaliyetler yasal ve idari yollarla mutlaka önlenmelidir.

12 - T.C. Anayasası, Siyasi Partiler Yasası, Türk Ceza Yasası ve bilhassa Belediyeler Yasası'na aykırı olarak sergilenen olayların sorumluları hakkında gerekli yasal ve idari işlemler kısa zamanda sonuçlandırılmalı ve bu tür olayların tekrarlanmaması için her kademede kesin önlemler alınmalıdır.

13 - Kıyafetle ilgili kanuna aykırı olarak ortaya çıkan ve Türkiye'yi çağdışı bir görünüme yöneltecek uygulamalara mani olunmalı, bu konudaki kanun ve Anayasa Mahkemesi kararları taviz verilmeden öncelikle ve özellikle kamu kurum ve kuruluşlarında titizlikle uygulanmalıdır.

14 - Çeşitli nedenlerle verilen, kısa ve uzun namlulu silahlara ait ruhsat işlemleri polis ve jandarma bölgeleri esas alınarak yeniden düzenlenmeli, bu konuda kısıtlamalar getirilmeli, özellikle pompalı tüfeklere olan talep dikkatle değerlendirilmelidir.

15 - Kurban derilerinin, mali kaynak sağlamayı amaçlayan ve denetimden uzak rejim aleyhtarı örgüt ve kuruluşlar tarafından toplanmasına mani olunmalı, kanunla verilmiş yetki dışında kurban derisi toplattırılmamalıdır.

16 - Özel üniforma giydirilmiş korumalar ve buna neden olan sorumlular hakkında yasal işlemler ivedilikle sonuçlandırılmalı ve bu tür yasadışı uygulamaların ulaşabileceği vahim boyutlar dikkate alınarak, yasa ile öngörülmemiş bütün özel korumalar kaldırılmalıdır.

17 - Ülke sorunlarının çözümünü "Millet kavramı yerine ümmet kavramı" bazında ele alarak sonuçlandırmayı amaçlayan ve bölücü terör örgütüne de aynı bazda yaklaşarak onları cesaretlendiren girişimler yasal ve idari yollardan önlenmelidir.

18 - Büyük Kurtarıcı Atatürk'e karşı yapılan saygısızlıklar ve Atatürk aleyhine işlenen suçlar hakkındaki 5816 sayılı kanunun istismar edilmesine fırsat verilmemelidir.

28 Şubat 1997 tarih ve 406 sayılı MGK Kararı'nın Eki'dir.

2 sayfa ve 18 maddeyi ihtiva etmektedir.

İlhan Kılıç
Hava Orgeneral
Genel Sekreter

Florya topraktı, O Cesur !

2009-02-23T15:06:00.000+02:00

Bülent Korkmaz artık yuvasında.

Hoş geldin büyük kaptan...

Besim Tibuk

2009-02-22T15:39:00.003+02:00

Osman Bölükbaşı ile tevellütten mütevellit tevafuk edemediğim için bir kıyas yapamayacağım elbette ama şu ahir ömrümde benim gördüğüm en eğlenceli siyasetçidir Besim Tibuk.

28 Şubat öncesinde tanıdım kendisini. Ahmet Hakan ile Kanal 7 Haber’in kadrolu konuğuydu bir nevi. O netameli zamanlarda, herkesin tam siper halinde sus pus olduğu günlerde, ağzına geleni söylemekten çekinmiyordu.

Evet asabiydi.

Zira öfkesi büyüktü…

Kutsal Devlet şiarını iliklerine kadar içselleştirmiş bir toplumda arıza çıkarmaya çalışıyordu kendince, olimpos dağındaki tanrıların huzurunu kaçırmaya çalışıyordu bir nevi. Bunu yaparken mizahtan uzaklaşmıyordu. 3 Kasım seçimlerinden önce MHP genel başkanı Devlet Bahçeli’in asık suratlı fotoğrafının altında yazan “Devlet işi ciddiyet ister” sloganı ile ilgili epey makara yapmıştı.

Bu ülkenin daha önce duymadığı ilginç şeyler söylüyordu Tibuk…

Nereden buldun yasasını, kumarhanelerin kapatılmasını, mevduata verilen sınırsız devlet garantisini, askerin siyasete müdahalesini, vergilerin yüksekliğini, SSK’nın işlevsizliğini, kamu kaynaklarının varlığı gereği verimsiz kullanıldığını, YÖK’ün gereksizliğini vb. gerekçelerini de anlatarak eleştiriyordu…

Vergi dairelerini, Devlet Okullarını, Devlet Hastanelerini, Devlet Opera ve Balesini kapatmaktan bahsediyordu…

Mizaha yatkındı..

TRT’deki seçim konuşmasında elini masaya vurarak TRT’yi de satacağım demesi, kendisine müstehzi bir ifadeyle, siz her şeyi özelleştirecek misiniz diyen Fatih Altaylı’ya “Hayır, peşkeş çekeceğiz” cevabı, Ofsayt kuralını kaldıracağız, Fenerbahçe’nin durumuna üzülüyorum, iktidara gelirsek her yıl Fenerbahçe’yi şampiyon ilan edeceğiz gibi zeka ürünü dokundurmaları olan biriydi.

İlk Türkçe Liberalizm kitabının doksanların sonunda Atilla Yayla tarafından yazıldığı düşünülünce, başarmak istediği şeyin zorluğu daha iyi anlaşılır.

Siyaseten başarısızdır şüphesiz ama fikren kazanmıştır Besim Tibuk. LDP gençlik kolları olan Genç Yunuslardan ve Liberal Düşünce Topluluğundan yetişmiş onlarca insan, geçmişte bu ülkenin yabancı olduğu şeyleri artık rahatlıkla söyleyebiliyor…

Az bir başarı değil…

Çağdaşlaşılacak. O kadar !

2009-02-21T14:06:00.007+02:00

CHP İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Adayı Kemal Kılıçdaroğlu “görkemli bir opera binası” vaad etmiş…

Bu seçimlerde de sonuç CHP için şaşırtıcı olmayacak demekki...

Çağdaşlığın ölçüsü; Operaya gitmek, klasik batı müziği dinlemek.

Bir de evinde Fazıl Say Cd'si bulundurmak...Konjektüre uygun düşer.

Türk Entelijansiyasının insanların beynine kazıdığı bir ucubenin tezahürüdür bu düşünce.

Çağdaşlaşmak.!

Neye göre?

Kime Göre?

Sorularını sormayı bile yasakladık kendimize. Hep beraber mutlak bir doğru gibi iman ettik bu ideale. Çağdaşlaşmak, kayıtsız şartsız hemde. Bunun devlet eliyle yapılmasını "dilemek" ise daha trajik. Devletin vatandaşlarını "çağdaşlaştırmak" gibi bir ideali olamaz, olmamalı. Bu kafa, "halk plajları doldurdu vatandaş denize giremiyor" başlıklarını atan kafa, iyi saatte olsunlar hiç değişmediler.

200 yıldır Çağdaşlama, Batılılaşma gibi don lastiği kıvamına getirdiğimiz, herkesin meşrebince anlamlar yüklediği kelimelerin arkasına takılıp nesebi gayri sahih bir nesil yetiştirdik. Fazlur Rahman, bu coğrafyada sömürge altına alınmayan İran’la beraber tek ülkenin Türkiye olduğunu söyler ve; "yalnız hiç bir ülke Türkiye kadar batılı! olmadı" tespitini yapar.

Ne kadar da doğru bir tespit.

Hafızası olmayan, aklı elinde alınmış bir toplum olduk. Oysa ki tarihte, gelenekte yaşayan bir organizma. Bu gün Atatürk'ün Gençliğe hitabesinin okuyup da anlaşılamaması ne kadar hazindir, dedesinin yazdıklarının anlamlamdıramamak ne kadar vahimdir, hiç düşündük mü? 2000 yıldır hiç bir devletin kullanmadığı İbranicenin bu gün için israil devleti tarafından kullanılması hakkında kafa yorduk mu? İsrail’in bu tavrı üstünde düşünülmeyi hak etmiyor mu?

Bu topraklarda cismen bin yıldır varız, tavırlarımız sanki 80 yıldır buradaymışız gibi. Var olan sorunlarımız yeni karşımıza çıkmış gibi, ateşin elini yakacağının idrakinde olmayan çocuk gibi, her şeyi yeniden tanımlamaya öğrenmeye gayret ediyoruz, ne büyük bir zaman kaybı. Eskiye dair ne varsa attık çöp kutusuna, dünyada devrim yasaları ile kılık kıyafet düzenlemesi yapan başkaca bir devlet varsa bilmemek benim cehaletim, bu gün için yaşanan problemlerin temelini oluşturur “batıya benzeme” bakış açısı, onlar gibi olma dürtüsü.. Şaşırtıcı değil esasında, insan her devirde aynı insan, vakanüvistler Kanuni döneminde gayri Müslimlerin sarık kullandığından ve Osmanlının gayri Müslimlerin giyeceği sarığın rengi hakkında koyduğu kuraldan bahseder.

Gücü taklit dürtüsü!

Bu gün batının bize olan öfkesini anlamlandıramıyor bazıları, Cemil Meriç'in dediği gibi "bütün Kur’an’ları yaksak, bütün camileri yıksak, Avrupalının gözünde Osmanlıyız!" Hadi Avrupayı anlıyorum ama bize ne oluyor, nedir derdimiz? Ayakkabılarını çıkarıp evlerine giren insanları “çağdışılıkla” suçlamakta bu düşüncenin bir ürünü, bilmezler ki hayat yerdedir, ev aynı zamanda namaz kılınan bir ibadethanedir. Aynı sığ kafa, bu ülkenin insanlarını hor görmeyi bir alışkanlık haline getirdi yıllardır. Hayatlarında burçdan uğura, 13 rakamından "ulu manituya", meditasyondan yogaya, envai çeşit "kutsallık" olanlar, inancı gereği yağmur duasına çıkanları hakir görmekten yüksünmedi. İnancı gereği diyorum zira, "Eğer suyunuz tükenirse, size temiz suyu kim getirecek" ayetini "De ki: Duanız olmasaydı, Rabbim size ne diye değer verecekti ki" ayetiyle beraber okuyan müminlerin yapması gerekeni yaparlar ama anlaşılmak istenmez.

Yüzyıllardır bu ülkede bağcının eli yüzü kan revan içinde, bağ bom boş, üzümler salkım saçak dalında üstelik. Yaptıklarını açık etmek konusunda İbrahimin ateşine su taşıyan karınca kadar mert değiller.

Karınca: Safımız belli olsun!

Çağdaşlık kelimesini don lastiği kıvamına getirmenin faydaları da yok değil elbet. İçki içen gençler dövülür "çağdaşlaşamadık", kız arkadaşıyla el ele dolaşan gençlere hakaret edilir, "çağdaşlaşamadık", oysaki bu bir hukuk problemidir. Devlet denen aygıt vatandaşlarının özgürce bir hayat idame ettirmelerini sağlamak yükümlüdür.

Hukuksuzluğa engel olamamayı halka mal etmek te az buz bir başarı değil gerçi…

Sevgiliye Mektup

2009-02-21T13:43:00.005+02:00

Bilesin kavuşmak yoktur islamlıkta,
Kavuşan kısmısı ancak gavurdur...

Şehirlere Bombalar Yağardı...

2009-02-20T12:15:00.005+02:00

"1949 da 18 yaşından beri tanıdığım bir kızla evlendim.

Çok güzel bir kızdı Halide. Savaş sırasında tanışmıştık.

Hava bombardımanını haber veren sirenler çaldığında sokakların boşalmasını fırsat bilerek buluşurduk.

İtalya’daki üslerden kalkan İngiliz uçakları, Macaristan’ daki hedeflerini vurmak için Saraybosna üzerinden geçmek zorundaydılar. Ve bu çok sık olmaya başlamıştı. Bizde bu sayede sık sık buluşabiliyorduk. İnsanlar her siren çalışında panik içinde sığınıklara koşturur Halide ile ben ise sokaklarda parklarda dolaşır ve birbirimize şöyle derdik: Korkma, bize hiçbir şey olmayacak.

Sanırım şehirde sirenlerin çalmasından hoşnutluk duyan yalnızca biz ikimizdik…"

Aliya İzzet BEGOVİÇ

Fonda Ahmet Kaya söylüyor:

Şehirlere bombalar yağardı her gece,
Biz durmadan sevişirdik.

GATA : Hastane değil, Kaçışhane!

2009-02-20T11:45:00.000+02:00

Cumhuriyet Halk Partisi

2009-02-20T10:13:00.004+02:00

Kapitalizmi yıkacak olan kendi iç çelişkileridir. Karl Marx

CHP'nin Genel Merkezini ne zaman görsem Kafka'nın şatosu geliyor aklıma. Girsen çıkılmaz, çıksan girilmez...

CHP'nin bir lider problemi yok. Sorun bununla sınırlı olsa, Baykal gider Kılıçdaroğlu ya da x kişi gelir, mesele hallolurdu.

Sorun daha derinlerde. Varlığıyla alakalı bir sıkıntı mevcut. En nihayetinde çözümü de yok.

CHP'ni başarısız kılan kendi iç çelişkileridir.

Deniz Baykal değil...

Aliya’nın Gözüyle Bakabilmek…

2009-02-15T18:52:00.000+02:00

"Neredeyse bütün savaş teamülleri Sırplar ve Hırvatlar tarafından ihlal edildi, bizim tarafımızdan değil. Bu durum Avrupa için bir sürpriz oldu. Eğer birileri kadınları ve çocukları öldürüyorsa, kutsal şeyleri, köprüleri, kültürel anıtları tahrip ediyorsa, Avrupa, bunu yapanların ancak Boşnaklar olabileceğini düşünüyordu. Avrupa'nın medeni bir biçimde davranmalarını beklediği Avrupa kökenli halklar, savunmasız insanları öldürdüler, camileri ve köprüleri tahrip ettiler. Biz bunları yapmadık. Bu nedenle yurtdışına gittiğimde büyük bir gurur duyuyorum."

“Düşmanlarımıza gelince, onlara adaletli davranmaktan başka bir borcumuz yok.”

“Katil ile kurban olmak arasında kalırsak, biz kurban olmayı tercih ederiz.”

"Bize saldıranlar, hazreti İsa'nın bütün sözlerini çiğnemişlerdir. Irza tecavüz, masumları katletmek hiçbir dine sığmaz. Onlar cani ve sadece canidir. Bunu aklınızdan çıkarmayın."

Aliya’nın baktığı yerden bakabilmek önemli daha da önemlisi onun durduğu yerde durabilmekte.

Srebrenitsa’da binlerce vatandaşı soykırıma uğramışken, köprüleri yıkılmış, kütüphaneleri yakılmış, halkını toptan yok etmeye yeminli bir devletin gadrine uğramışken dahi adaleti düşmanları için “borç” olarak görmek , varlığını ötekinin düşmanlığı üzerine bina etmeyen, mensubu olduğu medeniyetin, ahlakını, hukukunu içselleştirmiş, “özgür” bir adamın hasletidir…

Aliya adlı belgeselde, muhteşem bir bölüm var. Saray Bosna postanesine Çetnikler: “Burası Sırbistan” diye bir afiş asarlar. Bilge Krallarına yaraşır bir cevap verir Bosnalı gençler: “Aptallar! Burası Sırbistan değil Postane”…

Bugün adına İslam Coğrafyasının en büyük çıkmazı varlığını, değerlerini, hukukunu, ahlakını, ötekinin tavır ve davranışlarına göre konumlandırıyor olmaktır.

Fikri esaret…

Teröre karşısınız ama... ABD’de masum değil…

İntihar saldırıları İslami değildir ama... İsrail’de terörizm uyguluyor…

Sivil esirlerin kafası kesilmez ama... Irak işgal altında…

Ömer Muhtar filminde bir sahne vardır. İtalyan General, Ömer Muhtar’ın köyünün basılmasını ve ne var ne yok yakılıp yıkılmasını emreder. Emir yerine getirilir. Ömer Muhtar ve adamları olaydan kısa bir süre sonra köye ulaşır. Vahşet bütün çıplaklığıyla görünmektedir. Ömer Muhtar’ın adamlarında biri atılır: “Biz de onların, kadınlarını kızlarını hayvanlarını öldürelim”der. Ömer Muhtar, “bizim öğretmenimiz İtalyanlar değil” diyerek muhteşem bir ders verir...

Ömer Muhtar ile Aliya’yı buluşturan tam da bu tavır.

Şeytana kırgın olmayan, kendini Allah’a teslim etmiş Müslüman tavrı…

Evet, bizim öğretmenimiz Şeytan olmadığı gibi onlar değil. Savaşın, isyanın, mücadelenin nasıl yapılacağını onlardan öğrenmedik. Onların savaş hukukunu çiğnemeleri, kadınları, çocukları, hayvanları öldürmeleri, bizimde onlara aynı şekilde karşılık vermemizi gerektirmez. Eğer İslam uğruna bir mücadele varsa ortada, yöntem de İslami olmalıdır. Amacın meşruluğuna, araçlar halel getirmemelidir.

Bugün için İslam toplumlarında ki mücadelenin İslami sınırlar içerisinde yapılabildiğini söyleyemeyiz maalesef…

Yaşadığımız kabaca “Medeniyet Krizi”dir…

Bu kriz, öze dönerek, var olan medeniyetimizi yeniden inşa ederek aşılabilir…

Nasılı daha sonra...

Eurovizyon - Neşet Ertaş

2009-02-15T13:12:00.000+02:00

Eurovizyon yarışmalarında "doğulu" motiflerin arzı endam etmesi noktasında bir hassasiyetimiz var. Kıvrak bir oryantal figür, ezgiler şarkı ingilizce dahi olsa bir şekilde araya serpiştiriliyor...

Araftayız her zaman ki gibi.

Olmayacak bir düş benimkisi ama düş işte...

Neşet Usta, elinde üç telli bağlaması ile ökçeli sivri burun ayakkabısının topuğuna basa basa yürüse sahneye, gömleğinin üç düğmesini açıp şöyle bozkırın orta yerine çöreklenir gibi bağdaş kurup otursa, bağrını sökercesine vursa sazının tellerine, zahide gurbanım ne olacak halim deyip cevaben evvelim sen oldun ahirim sensini çığırsa...

Sonra kalkıp gelse, daha da gitmesek oralara...

İntihar Eylemi

2009-02-13T13:23:00.000+02:00

*İntihar saldırıları, son dönemde Filistin’de yoğunlaştığı için İslami bir mücadele metodu olarak algılandı. Oysa intihar terörünün tarihi, İslam öncesi çağlara kadar uzanıyor. Geçmişte Yahudilerin, Hinduların, İsmaililerin ve Japonların kullandığı taktik bugün de çeşitli terör örgütlerinin son kozu durumunda. 2 Haziran 2001. Günlerden cumartesi. Ürdün’ün Zerka şehrinde Filistinli bir mülteci ailesinin kapısında şenlik var. Hutâri ailesi, evlatları Said’in cuma gecesi Tel Aviv sahilindeki bir diskoteğin önünde kendini havaya uçuruşunu kutluyor. Evin etrafında, Said’in saldırı öncesinde yedi dinamit çubuklu intihar ceketiyle çekilmiş bir resmi asılmış; üzerinde ‘21 ve dahası’ yazıyor. 21 ve dahası...

Dün gece ölen 21 İsrailli genç ve daha niceleri için de Hasan Hutâri eğleniyor. “Oğlum adına çok mutlu ve gururluyum’ diyor baba; ‘İşin doğrusu biraz da kıskanıyorum onu. Keşke onun yaptığını ben yapabilseydim. Oğlum Peygamber’in emrini yerine getirdi. O artık bir kahraman. Söyleyin bana bir baba oğlundan daha ne bekleyebilir?”

27 Ocak 2002... Kudüs’ün ana yollarından birinde Vefa İdris adındaki Filistinli bir hemşire, kendisini havaya uçuruyor. Vefa ne dindar bir kız, ne de o güne kadarki intihar saldırganları profiline uyuyor. Resmini sokaklara asılan ‘şehit’ pankartlarının yanına koymak isteyen Aksa Şehitleri Tugayı militanları, Vefa İdris’in kullanabilecekleri başörtülü bir resmini bulmakta bile zorlanıyor. 28 yaşındaki Vefa yine de ‘şehide’ ilan ediliyor; Filistin davasının ilk bayan intihar saldırganı olarak...

Hasan, Ramallah’lı bir genç. Üniversiteden yeni mezun olmuş bu delikanlı kendisine iş aramıyor. Zira kariyerini ‘intihar bombacısı’ olarak noktalamaya karar vermiş. İsrail hapishanelerinde geçen yılları sırasında karar vermiş davası için ölmeye. Yapacağı şeyin Kur’an’ın reddettiği intihar olmadığına inanıyor. ‘Buna zorlanmıyorum da’ diyor; “Seçildim fakat istediğim zaman vazgeçebilirim.” Kendisine öldürebileceği Yahudi çocukları sorulduğunda gülümsüyor: “Aslında onlara iyilik yapıyorum ben. Çocukken ölürlerse cennete gidecekler. Yok büyürler ve o zaman ölürlerse cehennemin gayya çukurları onları bekliyor.” Hasan’ın, son iki yıl içinde kendilerini havaya uçuran onlarca Filistinli gençten biri olduğu sanılıyor.

İntihar saldırıları Filistin ayaklanmasının son iki yılına damgasını vurdu. Gerçekleşen 100’ü aşkın intihar saldırısı bir yana, tam 190 Filistinli intihar saldırısını gerçekleştirme aşamasında durduruldu. Eylemlerde 600’ün üzerinde İsrailli hayatını kaybetti. Eylemler 2000 yılı başında İsrail’in barış taraftarı Ehud Barak hükümetinin devrilmesine ve yerine Şaron başbakanlığında Milli Birlik Hükümeti’nin kurulmasına yol açtı. Şaron’un sert politikaları intihar saldırılarını azaltamamak bir yana hem sayılarını hem de saldırılardaki kayıpları artırdı. İntihar saldırganlarının evleri yıkıldı, akrabaları sürgüne gönderildi ve tutuklandı; ama eylemler durmadı.

Filistinli örgütler eylemlerinin meşrûiyet temelini ‘İslam dininin şehadet doktrinine’ ve Filistin halkının çaresizliğine dayandırdılar. Dünya, intihar saldırıları ile İslam dini arasında doğal bir bağ olduğuna inanmaya başladı. Bu dosyada intihar saldırılarının tarihi gelişimi ve İslam dini ile uyuşmazlığını ele aldık. Ümidimiz bu dosyanın, intihar saldırılarını Müslümanların tek silahı olarak gören ve bu yöntem ile cihat arasında bağlantı kuranların inançlarını sorgulamalarını sağlamasıdır.

İntihar terörünün tarihi

Terörün tarihine bakıldığında intihar terörünün yeni bir fenomen olmadığını görüyoruz. Milattan önceki dönemlerde Yahudi Sikayrileri intihar terörünü bir taktik olarak kullanmışlardı. Kendisini terörist olarak yaftalayamasak da tarihin kaydettiği ilk ‘kendini öldürmek suretiyle başkalarını öldürme’ olayı Eski Ahit’te anlatılan Samson (Şimşon) vak’asıdır. Filistîlilerin elinde esir olan bu olağanüstü güçlü adam, gördüğü işkenceler karşısında bulunduğu binanın çatısını ayakta tutan direkleri yerlerinden oynatmak suretiyle intihar etmiş, bu arada kendisiyle dalga geçerek eğlenmekte olan düşmanlarını da öldürmüştür.

Haçlılar döneminde ortaya çıkan ve uzun yıllar varlıklarını devam ettiren İsmaili Haşhaşiler mezhebi, adını İngilizce suikast (assasin) kelimesine verecek kadar profesyonel terör yapıyordu ve intihar terörü metodunu sıklıkla kullanıyordu. 18. yüzyılda Hindistan’ın Malabar sahillerinde, Kuzey Sumatra ve Güney Filipinler’de intihar taktiklerini kullanan terör örgütleri ortaya çıktı. Eski Yahudi terör örgütleri istisna sayılırsa intihar terörü taktiğinin ağırlıklı olarak Müslüman örgütler tarafından bazen yabancı işgalci güçlere karşı, bazen de yine Müslüman rejimlere karşı kullanıldığını söyleyebiliriz. Bu durum, İslam’ın intihar saldırılarını teşvik ettiği şeklinde yanlış bir kanaatin uyanmasına da sebep olmuştur.

Modern dönemde intihar saldırıları, tarihi örneklerinden farklı olarak hedef genişletmiştir. Gerek Sikayriler gerekse Haşhaşiler (Sabbahiler) intihar saldırılarını hedeflenen kişi ya da kişilerin ortadan kaldırılmasını garanti etmek için kullanıyorlardı. Hedefle kurban hemen her durumda aynı kişiydi. Oysa modern intihar saldırılarında kurban hedefin ancak bir parçasıdır. İletişim yöntemlerinin geliştiği asrımızda intihar saldırganı öldüreceği veya yaralayacağı kişiler kadar ekran karşısında korkutacağı ve rahatsız edeceği kişileri de hedeflemektedir. Bu sebeple günümüz intihar saldırılarında hedefe ulaşılabildiği takdirde kurban gelişigüzel seçilebilir. Saldırgan, bombayı, yeter sayıda insana zarar verebileceğine ve nihai görüntünün yeterince kanlı olabileceğine inandığı anda patlatır.

Tarihi intihar saldırılarının hemen tamamında kurban-hedefin masumiyeti sorgulanabilecek iken modern intihar saldırılarında daha kolay ulaşılabildiklerinden dolayı sivil ve masum insanlar kurban olarak seçilirler. 11 Eylül 2001 tarihinde New York’taki İkiz Kuleler’e yönelik saldırılarda uçakların bomba olarak kullanılmasıyla birlikte intihar terörü, kitle imha silahlarını da kullanabileceği mesajını vermiştir.

Geleneksel terör saldırılarından farkı

İntihar terörü, saldırganın kendi hayatını kaybedeceği bilinci ve kararlılığıyla saldırıyı gerçekleştirmesi önşartına bağlıdır. Saldırganın olaydan sağ kurtulma şansının çok az olduğu silahlı saldırılar veya saldırganların eylem sonrasında kendilerini öldürdükleri durumlar birer intihar saldırısı olarak algılanmaz. Örneğin 1972’de Halkçı Cephe’nin kiraladığı üç Japon Kızıl Ordu militanı İsrail’in Lud havaalanında onlarca insanın canını kaybettiği bir silahlı saldırı düzenlemiş; son kurşunlarını da kendi kafalarına sıkarak eylemlerini sonlandırmışlardır. Ancak, bu eylemde ölüm tercihi ile öldürme eylemi arasında bir sebep sonuç ilişkisi olmadığından uzmanlar bu tür eylemleri intihar saldırısı sınıfına koymazlar.

Yine 1987’de Suriye’den havalanan bir Halkçı Cephe yamaç paraşütçüsü Golan Tepeleri’ndeki İsrail askeri üssüne saldırmış ve 7 kişiyi öldürmüştür. Bir tek kişinin bir askeri üsse karşı giriştiği bu eylemden sağ çıkamayacağı bariz olmakla birlikte bu eylem de bir intihar saldırısı sayılmaz.

İntihar terörü, son 20 yılın terör taktikleri içinde parlayan ve sürekli yaygınlaşan bir saldırı tekniği olarak kendini göstermiştir. Dünya çapında bugüne kadar 17 farklı terör örgütü 13 farklı ülkede intihar saldırılarına başvurmuştur. Aksa İntifadası öncesinde dünya çapında 275 intihar saldırısı yaşanmışken, İsrail’e yönelik intihar saldırılarının alevlenmesiyle birlikte bu sayı son iki yılda ikiye katlanmıştır.

İlk saldırı Hizbullah’tan

Tanım itibarıyla modern olarak adlandıracağımız ilk intihar saldırısı Nisan 1983’te Lübnan’da gerçekleşti. O dönemde Lübnan fiili olarak, ülkede BM Barış Koruma Güçleri’nin şemsiyesi altındaki Batılı ülkelerin işgali altındaydı ve bu ilk intihar saldırısı da söz konusu işgalci güçleri hedeflemişti. Beyrut’taki ABD Büyükelçiliği’ni hedef alan ilk saldırıyı o güne kadar adı duyulmamış Hizbullah örgütü gerçekleştirmişti. Aynı yılın ekim ayında örgüt bu kez ABD Deniz Kuvvetleri karargâhı ve Fransız Çokuluslu Gücü’nü hedef aldı. Ekimdeki bu iki saldırı aynı anda gerçekleştirilmişti ve 300 insanın hayatına mal olmuştu. İntihar saldırılarını dünyanın gündemine getiren ve farklı örgütler tarafından örnek alınmaya başlanmasına sebep olan olay budur. Bu yöntem, İsrail’in Güney Lübnan’ı kontrol eden askerlerine ve İsrail ile işbirliği yapan Güney Lübnan Ordusu’na karşı kullanılmaya başladı. Hizbullah’ın intihar saldırıları kısa zamanda gerek Lübnan’da, gerekse başka Arap ülkelerinde çeşitli terör örgütleri tarafından da benimsendi. 1983-1999 arasında Lübnan’da 50 civarında intihar saldırısı gerçekleşti. Bu saldırıların yarıdan çoğunu Hizbullah ve yine bir Şii örgüt olan El-Emel; geri kalanı da yine Hizbullah modelini takip eden milliyetçi gruplar tarafından gerçekleştirildi.

1983 yılında Kuveyt’te üstlenmiş bir Şii örgüt, ülkedeki Batılı menfaatlerini hedef alan bir intihar saldırısı düzenledi. Aynı örgüt, 1985’te Emir El-Sabbah’ı hedef aldı. Her iki eylem de Hizbullah’tan etkilenmekle birlikte intihar saldırıları taktiği bir Müslüman-Arap örgütünün değil de, Sri Lanka’da eylemler düzenleyen bir bağımsızlık ordusunun geleneksel eylem stratejisine dönüşmüştür.

Hizbullah’ın takipçisi Tamil Kaplanları

Tamil Kaplanları bugün intihar saldırıları taktiğini en fazla ve en etkin olarak kullanan terör örgütü unvanını taşıyor. Hizbullah’ın özellikle Beyrut limanında demirlemiş bir Amerikan gemisine yönelik saldırısından etkilenen Tamil Kaplanları, 1987’den itibaren aynı taktiği kullanmaya başladı. Bu tarihten saldırıların durdurulduğu Şubat 2000’e kadar tam 168 intihar saldırısı düzenleyen Tamiller, tarihe iki devlet başkanını öldürebilmiş tek terör örgütü olarak da geçti. Örgüt, Mayıs 1991’de Hindistan Devlet Başkanı Rajiv Gandhi’yi, 1993’te de Sri Lanka Devlet Başkanı Prendesa’yı intihar saldırılarıyla öldürdü.

1999’da Sri Lanka’nın yeni başkanı Kumaratunga bir saldırıya uğramış; ancak bir gözünü kaybederek ölümden kurtulmuştu. Ocak 2000’de örgüt ülkenin başbakanının evine yönelik bir saldırı da düzenlemiş; ancak hedefteki başbakan ve savunma bakanına ulaşmayı başaramamıştır. Yine de bu saldırılar bir taraftan Tamil etnik grubuna mensup ılımlı liderlerin Sri Lanka rejimiyle barış masasına oturmasına engel olmuş, diğer taraftan kişileri hedef almakta çok başarılı olan örgüte karşı açıktan bir mücadele başlatma cesaretini kimse gösterememiştir.

Mısır’lı iki örgüt birer intihar saldırısıyla tarihe geçmiştir. Ekim 1995’te Cema’a el-İslamiyye Hırvatistan’da bir polis karakoluna saldırmış, bir ay sonra Mısır İslami Cihat Örgütü Pakistan’daki Mısır Büyükelçiliği’ni hedef almıştır. Her iki eylem, bu ülkelerin Mısır rejimi ile giriştikleri güvenlik işbirliğini protesto etmek ve bazı aranan Mısırlıların ülkelerine iade edilmesine misilleme olarak gerçekleştirilmiştir. PKK ve intihar saldırıları Türkiye’de PKK’nın Haziran 1996-Temmuz 1999 tarihleri arasında giriştiği 21 intihar saldırısı (bunlardan ancak 15’i gerçekleşebilmiş, 6’sına ise engel olunmuştur) nispeten düşük zararlı saldırılar olmuş; ancak saldırganların motivasyonları ve saldırı öncesindeki hazırlıkları açısından en iyi belgelenmiş olanları şeklinde intihar saldırıları incelemelerine konu edilmiştir. Gerçekleşen 15 intihar saldırısında 19 kişi hayatını kaybetmiş, 138 kişi de yaralanmıştır.

El-Kaide ve intihar terörü

Üsame bin Ladin’in El-Kaide örgütü bugüne kadar hiçbir terör saldırısını üstlenmemiştir. Ancak örgütün Ağustos 1998’de Nairobi ve Darüsselam’daki Amerikan büyükelçiliklerine eşzamanlı olarak düzenlenen saldırılardan ve 11 Eylül 2001 saldırılarından sorumlu olduğu, kabul gören genel kanaattir. 1998’de iki saldırıda 300 kişi hayatını kaybetmiş, 11 Eylül saldırısında ise ölü sayısı bu rakamı ona katlamıştır. Özellikle Mısır’lı örgütlerle bağlantılarının güçlü olduğu bilinen El-Kaide’nin ABD’nin Afganistan operasyonundan sonra da eylem gücünü koruduğu ve benzeri eylemlere girişmeye hazırlandığı tahmin edilmektedir.

İsrail’de intihar terörü

İsrail’in kendi topraklarında veya Batı Şeria ve Gazze Şeridi’ndeki İsraillilere yönelik intihar saldırılarının başlaması Hizbullah’ın ilk intihar saldırısından ancak 10 yıl sonra gerçekleşmiştir. Aksa İntifadası öncesinde İsrail’e yönelik intihar saldırılarının hemen tamamı Hamas ve İslami Cihat tarafından düzenlenmişti. Her iki örgütün intihar saldırısı taktiklerini benimsemesine de ironik bir şekilde İsrail sebep olmuştur.

İsrail ordusu 1992’de, bu iki örgütün yüzlerce militanını sınır dışı ederek Lübnan’a sürmüştür. Bu ülkede Hizbullah ile işbirliğine girişen bu kişiler, kısa zamanda intihar saldırısı taktiklerini, bu saldırı için hem operasyonel malzemenin imalini hem de propaganda taktiklerini öğrenmişlerdir. Sürgünün üzerinden bir yıl geçmeden her iki örgüt de intihar saldırılarına başlamıştır. Her iki örgüt de Sünni İslamı benimsemiş olmakla birlikte Hizbullah ve İran ile ilişkilerini günümüze kadar sürdüregelmişlerdir. İntihar saldırılarını öncelikle işgalin temsilcisi olan Batı Şeria ve Gazze Şeridi’ndeki İsrail askerlerine ve yerleşimcilere yönelten örgütler, kısa zamanda İsrail’in kendi topraklarındaki sivillerin gerek ulaşılabilirlik ve gerekse terörün gerektirdiği medyaya ulaşım ve korku yayma açısından daha uygun hedefler olduklarını tespit etmiş; eylemlerini İsrail’in kendi topraklarını da içine alacak şekilde genişletmişlerdir. İsrail için vatandaşlarının güvenlik hissi ülkeye yönelik göçün devamı için hayati olduğundan bu saldırıların etkisi beklenenden büyük olmuş; bu da saldırıların meşrûiyet arayışına yardım etmiştir. Aksa İntifadası’na kadar iki örgüt toplam 30 civarında intihar saldırısı düzenlemiştir. Dinî bir söylemi olmayan Halkçı Cephe ve bu örgütle bağlantılı sosyalist veya milliyetçi gruplar da yer yer intihar saldırısına başvurmakla birlikte bu metod Hamas ve İslami Cihat’ın ayırıcı özelliği olmaya devam etmiştir.

Aksa İntifadası dönemi

1996’da Hamas’ın bombacısı olarak bilinen Yahya Ayyaş’ın bir İsrail operasyonunda öldürülmesinden sonra bir dizi intihar saldırısı yaşandı. Bundan sonra karşılıklı misilleme ve intikam olarak ortaya çıkan intihar saldırıları ve İsrail’in kuşatma ve kapatmaları birbirlerini besledi. Aksa İntifadası halihazırda oluşmuş bu fasit daire üzerine kuruldu ve gerek intihar saldırıları gerekse bunlara karşı İsrail’in giriştiği operasyonlar, misilleme ve intikam karakteristiği göstermeye başladı. İsrail ordusu Ağustos 2001’de Halkçı Cephe’nin lideri Ebu Ali Mustafa’yı öldürünce örgüt, ağır bir intikam alma yemini etti. Bir hafta içinde örgüt, Kudüs çevresinde 4 intihar saldırısı gerçekleştirdi.

Aksa İntifadası, Sünni veya Şii olsun İsrail karşıtı örgütlerin ortak bir hedef etrafında toplanmasını sağladı. Camp David görüşmelerinin bekleneni vermemesi üzerine Filistin sokaklarında siyasi çözüme olan inanç kayboldu ve şiddet yoluyla İsrail’i tavize zorlama seçeneği öne çıktı. İntihar saldırılarını yine Hamas ve İslami Cihat başlattı. Ancak bu saldırıların sadece İsrail’i değil aynı zamanda hâlâ siyasi çözüm için uğraşan Filistin yönetimini de zor durumda bıraktığının anlaşılmasıyla Arafat’ın Fetah Partisi devreye girerek kendi operasyonlarını düzenlemeye başladı. Görünüşte sadece sokakları İslamcı örgütlere kaptırmama çabasından ibaret olan bu girişim kısa zamanda araç olmaktan çıkarak amaca dönüştü.

Fetah, kısa zamanda Aksa Şehitleri Tugayı adında bir eylem grubu oluşturdu. Tugay, çok kısa zamanda intihar saldırılarında Hamas ve İslami Cihat’ın popülaritesini gölgede bırakacak sayılara ulaştı. Aksa Şehitleri Tugayı’nın İslamcı iki örgütten en belirgin farkı, terörü İsrail’i bağımsız bir Filistin devletini kabul etmeye zorlamak için geçici bir araç olarak görüyor olmasıydı. Yine diğerlerinden farklı olarak kadın intihar saldırganlarını da kullanıyordu. Kadınların İsrailli askerler tarafından tespit edilmesi çok daha zordu ve çoğunluğu karınlarında bomba ceketinin oluşturduğu şişkinliği hamilelik belirtisi olarak gösteriyordu.

Aksa İntifadası’nın ikinci yılında İsrail’e karşı operasyonlarda bulunan 13 Filistinli örgüt ortak hareket kararı aldı. Bundan sonra bir örgütün öldürülen bir elemanının intikamını bir başka örgüt almaya başladı. Bu da eylemlerin tahmin edilebilirliğini ortadan kaldırdı. Şaron hükümetinin her intihar saldırısından sonra başlattığı kuşatma ve kapatmalar intihar saldırılarını daha da besledi. Arafat’ın bu saldırıları organize ettiği gerekçesiyle Mukata Kampı’nda esir tutulması ve Filistin Güvenlik Örgütleri’nin İsrail ordusunun operasyonlarında yediği darbeler terör örgütlerinin işini daha da kolaylaştırdı.

Kasım 2002 tarihine gelindiğinde Filistinli örgütlerin giriştiği 200’e yakın intihar saldırısı son iki yıl içinde 600’ün üzerinde İsrailli’nin ölümüne yol açmıştı. Gerçekleşen intihar saldırısına yakın sayıda militan da eylemlerini yapamadan yakalanmışlardı. Terörü durduracağı iddiasıyla iktidara gelen Şaron hükümeti, İsrail tarihinin en kanlı terör olaylarına şahit olmuştu ve Filistin sokaklarında da kendisini havaya uçurmak için fırsat bekleyen binlerce gencin ortaya çıkmasına neden olmuştu.

İntihar saldırısı ve din

İntihar terörünün kullanıldığı her kültür ortamında o kültürün dini kavram ve kuramlarının kullanıldığına şüphe yok. Sorgulanması gereken bu kullanımın din açısından meşrû olup olmadığıdır. Müslüman örgütler, kendi intihar saldırganlarını şehit olarak adlandırırlar ve İslam kültürü bu örgütler tarafından kullanılabilecek pek çok malzeme sunar. Ancak bu durum İslam’ın intihar saldırılarını desteklediği anlamına gelmez. Yine din, intihar saldırganının eylemini meşrûlaştırmak için kullanıldığı gibi hedefin meşrû bir hedef olduğunu ispat için de kullanılır. İntihar saldırılarını destekleyen İslamistler, Kur’an’ın belli bir zaman ve zemin dahilinde tel’in ettiği Yahudileri Kur’an’daki zamanlarından çıkararak günümüzdeki Yahudileri de kapsar hale getirir ve öldürülmelerini meşrû görür.

İslam dünyasından intihar saldırılarına ilk fetva Hizbullah’ın 1983 sonrasında başlattığı operasyonlara destek veren İran’lı mollalardan gelmiştir. Filistin’e intihar saldırılarını aktaran İslami Cihat’ın kurucusu Fethi Şikaki, bu operasyonların ancak çok özel durumlarda kullanılabilecek bir taktik olduğunu söylemiş; ancak gerek kendi örgütü gerekse Hamas kısa zamanda intihar saldırılarını bir ‘istisnai icazet’ten çıkararak ‘genel bir mükellefiyet’ olarak algılamaya başlamıştır. Bazı Müslüman din adamlarının, Filistin’in bir işgal edilmiş toprak olduğu (Dar’ül-Harb) ve İsraillilerin bir ulus olarak işgalci ve zalim oldukları; bu savaş şartlarında asker ile sivilin birbirinden ayırt edilemeyeceği gerekçesiyle İsraillilere yönelik intihar saldırılarını meşrûlaştırma çabaları olmuştur. Bugün İslam dünyasında intihar saldırılarına verilen desteğin büyük kısmı Vahhabi ulemasından gelmektedir. Filistin asıllı İslam âlimleri de saldırıları İslam ile uzlaştıramasalar dahi telin edememektedir.

İntihar saldırılarını destekleyen İslamistlere göre Kur’an masumların öldürülmesini yasaklamakla birlikte buna istisnalar da koymuştur. Bu iddiadaki kişiler, özellikle Bakara Sûresi’nin 178. Ayeti’ndeki ‘hür hür ile, köle köle ile, dişi dişi ile kısas olunur’ ifadesini delil olarak kullanır. Ancak bu satırlar kısas ayetinin bir parçasıdır ve haksız yere öldürülen kişinin bizzat suçu işleyen kişi ile kısas olunması ile alakalıdır. Ötesinde ayetin devamında öldürülen kişinin akrabaları öldüreni affetmeye veya diyetini kabul etmeye davet edilir.

İntihar saldırılarını destekleyen İslamcı yazarların pekçoğu, Eski ve Yeni Ahit’in de bir dava uğruna kendini feda etme fikrini destekledikleri argümanını kullanır. Özellikle Samson’un düşmanlarını bertaraf etmek için kendini öldürdüğünü anlatan Hakimler Kitabı 16. Bab bu yazarların kitaplarında boy gösterir. Yine Samuel I Kitabı’nın 31. Bab’ında hikayesi anlatılan Şaul’un (Harut) esir düşmektense kendi kendini öldürmesi hikayesi bu yazarlar tarafından Allah’ın gerektiğinde intihar etmeyi hoş gördüğü şeklinde yorumlanmıştır.

Muasır İslam uleması arasında intihar terörüne karşı net bir konumu olan kişilerin başında El-Ezher İmamı Şeyh Muhammed Tantavi gelmektedir. Tantavi Filistin’de yaşayan terör eylemlerinin bir bağımsızlık savaşının parçası olduğunu kabul etmekle birlikte intihar saldırılarının İslami bir söylemle meşrû kılınamayacağını söyler. Özellikle gerek Eski Ahit’te gerekse Kur’an’da bulunan ‘bir kısas olmadan bir insanı öldüren bütün bir kainatı öldürmüş gibidir’ ayetini referans kabul eden Şeyh Tantavi, intihar saldırılarının İslam’ın savaş doktrinine de tamamen zıt olduğunu vurgulamaktadır.

Fethullah Gülen de intihar terörüne karşı

Tantavi intihar saldırısının onursuz bir öldürme eylemi olduğunu ve ‘arkadan vurma’ olarak algılanacağını söyler ve ekler: “İslam savaş doktrini bırakın kadın, çocuk ve yaşlıların öldürülmesini, din adamlarının, silahsızların, aman dileyenlerin ve hatta aman dilemeksizin çekilmekte olan bir ordunun askerlerinin dahi öldürülmesini kabul etmez. Kamu binalarına ve tarım ürünlerine zararı men eder. İslam savaş doktrininde öldürülenin bile onuru kırılmaz. İntihar saldırısı ölen ve ölerek öldürenlerin her ikisi için de onursuz bir yöntemdir ve bunun cihat doktrini ile uyuşması mümkün değildir.” Yine de halk baskısı karşısında bir orta formül bulmaya çalışan Tantavi, Batı Şeria’daki işgalci askerlere yönelik intihar saldırılarının şehadet olarak kabul edilebileceğini kaydetmiştir. Fethullah Gülen Hocaefendi de net bir ifadeyle intihar saldırılarının İslamla bağdaştırılamayacağını kaydeder. “Filistin halkı her kesimiyle çok sıkıntılı günler geçirse bile intihar saldırıları doğru değildir. Hedefi ve kimin öleceği belli olmayan saldırılara girişmek, sadece öldürmek için üzerine bombalar bağlayarak hiçbir şeyden habersiz, masum çoluk çocuğun da bulunduğu insanlar arasında pimi çekmek Müslümanca bir hareket olamaz. İslam savaşın en kızıştığı bir noktada bile olsa ‘nasıl ölünür, nasıl öldürülür, düşmana karşı nasıl mücadele edilir’ meselelerinde bazı kural ve kaideler koymuştur” şeklinde konuşan Gülen, Filistinlilerin çaresizliğini anlamakla birlikte içine düşülen bu mücadele yanlışlığı ve bir kısım insanların tavrıyla İslam’ın ve bütün inananların mahkum edilmesinin üzücü olduğunu söylemektedir.

Ancak Tantavi ve Gülen gibi isimlerin intihar saldırılarını açık bir dille reddeden ifadeleri bugün için İslam dünyasında gerekli yankıyı doğuramamıştır. Asrımızın büyük İslam âlimlerinden biri olarak kabul edilen Şeyh Yusuf Kardavi’nin bazı açıklamaları Filistinli intihar saldırganlarının şehit olduklarını destekler mahiyettedir. Kardavi hususen Tantavi’nin onursuz ölüm tezine karşı bir cevap olarak Filistinli intihar saldırganlarının zayıflık ve çaresizlik noktasından değil, düşmanın kalbine korku saçmayı hedefleyen bir güçlülük ve isteklilik noktasından hareket ettiklerini iddia etmiş ve İsrail’e yönelik intihar saldırılarının ‘kahramanca gerçekleştirilen şehadet operasyonları’ olduğunu söylemiştir. İntihar saldırılarına karşı çıkan İslam âlimleri Filistinlilerin başka şansları kalmadığı iddiasını da reddeder. Amerikalı bir Müslüman barış taraftarı olan Remzi Kisya, İslam’ın Filistinlilere intihar saldırılarından farklı yöntemleri sağladığını iddia eder ve özellikle Hazreti Hüseyin’in Kerbela’da yetmiş iki silahsız adamıyla Yezid’in ordusuna karşı başlattığı ‘sivil itaatsizliği’ örnek gösterir. Kisya, Filistinlilerin sivil itaatsizlikle İsrail hapishanelerini doldurmaları gerektiğini, Batı Şeria’da başlatacakları olağanüstü boyutlardaki ‘izinsiz yapılanma’ ile İsrail’i zor durumda bırakabileceklerini ve bu yolla dünyanın sempatisini kazanacaklarını söyler. Hindistanlıların İngilizlere, İranlıların Şah yönetimine ve Endonezyalıların Suharto rejimine karşı yürüttükleri ‘sivil itaatsizlik’ kampanyasının başarılı olduğunu söyleyen Kisya, Filistin halkının da akla ve dine uygun olan bu yöntemi benimsemesi gerektiğini kaydeder.

İntihar saldırılarının geleceği

Dünya intihar saldırılarının istatistiği, bunlardan gelecek için bir izdüşüm çıkaracak kadar bilgi sunmuyor bize. Görülen şey örgütlerin intihar saldırısı taktiğini ancak bir müddet koruyabildikleri ve bir süre sonra kendi kararlarıyla bu taktikten vazgeçtikleridir. Ancak intihar saldırısı stratejisinden vazgeçen örgütlerin hemen tamamı seküler devrimci örgütlerdir. Hamas ve İslami Cihat gibi örgütlerin, bu taktiği bırakmaya zorlayacak taban baskısı gibi bir problemleri yoktur.

Geçtiğimiz yıl içinde Suudi Veliaht Prensi Abdullah içlerinde bunların da olduğu bir dizi Filistinli örgütü İsrail’le kalıcı bir barış anlaşmasının yapılacağı bir ara dönem (hudna) ilanına razı etmiş; ancak İsrail ordusunun zamansız (kimilerince özellikle zamanlı) eylemleri sonunda bu ihtimal de ortadan kalkmıştır. Hamas ve İslami Cihat örgütlerinin bağımsız bir Filistin devleti istediklerine; eğer barış süreci böyle bir ihtimali güçlendirirse eylemlerinden vazgeçeceklerine inanmak saflık olur. Bu örgütler, içinde İsrail’in ortadan kaldırılmasının da yer aldığı bir dizi İslami devrimi öngörmektedirler ve hiç değilse kuruluş mantıkları İsrail’in topyekûn ortadan kaldırılmasından sonra eylemlerini Arap dünyasındaki kokuşmuş rejimlere karşı sürdürmelerini gerektirmektedir. Bu örgütlerin tavizle ikna edilmesi söz konusu olmadığından ve askeri çözüm de ancak bunları güçlendirdiğinden akla gelen yegâne çözüm dini liderlerin inançlı insanların terörist olarak kullanılmasının önüne geçmesi gibi görülmektedir. Ancak, ne yazık ki İslam dünyasında özelde intihar saldırılarına ve genelde de terör eylemlerine karşı güçlü bir dini kararlılık ortaya çıkmış değildir.

İslam intiharı ve terörü ‘ama’sı ve ‘şayet’i olmayan bir dille reddetmiştir. İki reddedilmişin bir araya geldiği intihar terörünün İslam dini açısından kabullenilebilir addedilmesi mümkün değildir. Ancak İslam dünyası kendi evlatlarını intihar saldırganı olarak yetiştiren kültür yozlaşmasını durdurmaz ve bu saldırıları destekleyen din adamlarını susturmayı başaramazsa intihar saldırıları İslam’ın evrensel çağrısına darbe vuran ve kalplerin İslam’a ısınmasına engel olan bir gaile olarak varlığını devam ettirecektir. Filistin’deki haksız işgale karşı çıkmak ne kadar her Müslüman’ın göreviyse, İslam’ın bir grup yanılmış evlatlarının eylemleriyle yargılanmasına engel olmak da o kadar görevimizdir...

İNTİHAR SALDIRISI AMAÇ MI, ARAÇ MI?

İntihar saldırısı, daha büyük bir savaşın taktik parçası olarak ortaya çıkmakla birlikte kısa zamanda araç olmaktan çıkarak amaç olmaya başlar. Onu kullanan kültür bir süre sonra onunla özdeşleşmeye başlar ve genel olarak kültür yozlaşması yaşanır. Bundan sonra o toplumun intihar saldırganı bulmak için beyin yıkamaya, aylar veya yıllar süren doktrine etme dönemlerine ihtiyacı kalmaz. Toplum, çocuklarını intihar saldırganı olarak yetiştirir. Bu toplum ölümü hafife almakla kendini bütün insanî zaaflarından sıyrılmış hissetmeye başlar ve bu bütün zayıflıklarına karşı almış olduğu bir zafer hissi verir ona. Böylelikle zayıflığın ve çaresizliğin bir silahı olarak ortaya çıkan intihar eylemi onu kullanana sınırsız bir güçlülük hissi sunar.

*Sanıyorum, Aksiyon dergisinde yayınlanmıştı yıllar önce.İntihar saldırılarının, tarihi, stratejik, sosyolojik arka planı hakkında okumaya değer bir yazı...

I Love You HAGİ !

2009-02-05T18:59:00.000+02:00

İyi ki doğdun Hagi der, sözü; onun hakkında yazılmış en "deli" yazıya bırakırım.

Burak SAN.

Commandante'ye saygı-deliliğe övgü

'Akıl, kendini ancak deliliğin zıddında, deliliğin zıddı olarak tanımlayabilmektedir. Öyleyse delilik toplum düzeninin varlığı için gereklidir; çünkü bu düzen kendine ancak negatifin aynasında kimlik verebilmektedir.'

Michel foucault'un olağanüstü eseri deliliğin tarihi'ne mehmet ali kılıçbay'ın yazdığı önsözden ufak bir kesittir yukarıdaki alıntı. Tarih boyunca kralların devamlı soytarıları olmuştur. Deli'si olan kral bilmeyiz. Deliler sokaktadır; İnsanların arasındadır! Çocukluğumuzdan hatırlarız; her mahallenin bir deli'si muhakkak vardır, daha eskiler derler ki her köyün bir deli'si olurmuş. İşte o delilerdir ki toplum vicdanını aksettirirler akıllı çoğunluklara... Sizin söyleyemediğinizi söyler, bizim gösteremediğimizi gösterirler. Bir toplumun sağlıklı olması ancak o toplumun deli'lerinin olması şartı ile mümkündür. Ve ancak o toplumun egemen güçleri tiksinir sağduyu diye lanse ettiği mutlak deliliğin, deli diye tecrit ettiği akıl tarafından alaya alınışından...

Bir de soytarılar vardır: onlar kral izin verdiği müddetçe zeka pırıltıları gösterirler ve kral izin verdiği müddetçe vardır yaşamaya hakları... Kimbilir belki de deli olabilmeyi de çok isterlerdi ama akıl onları normal kabul etmiş, heyhat!

Hagi'nin yavaş yavaş çıldırışı gözümün önüne geliyor. Ve benim çaresizliğim. Onun yeşil sahaların kralıö egemen gücü hakeme hezeyan içindeki saldırışı... Ve benim çaresizliğim: medeni ve bilge insanlar! Kendinizi hiç yüceltmeyiniz; övündüğünüz bu sözümona bilgeliğin dağılıp yok olması için bir an yeter; beklenmedik bir olay, şiddetli ve ani bir ruh hali, dünyanın en aklı başında ve en akıllı insanını bir anda bir çılgına veya eblehe çevirecektir. Yüzyıllardır kimse veremedi bu sorunun cevabını: hasta olan kim? Hasta olan da biziz! Soytarı olan da! Bizim toplumumuz!

Bu itiraz çığlığına ben de katılıyorum. Aynı spartacus'un arkasındaki binlerin 'spartacus benim' dediği gibi, 'ben deliyim!' diyorum. Hagi benim. Beni de tecrit edin o sağduyu dediğiniz, içi boş, pespaye pozitivizminizden! futbol mu? Geçiniz bir kalem!

Bu ülkeye futbolun en güzelini, en yakışıklısını, en doğrusunu ve en delisini oynamaya gelmiş bir büyük ustayı elbirliğiyle çıldırttınız! Şimdi dilinize pelesenk olmuş masalları genç nesillere yutturabilirsiniz afiyetle! Ama yetmişli yılları yaşayan ve zonguldak'ta şikeyle bıraktığı şampiyonluktan sonra gözünden bir damla yaş gelen yedi yaşındaki çocuğa yutturamazsınız. Dilerseniz adı fair play olsun, dilerseniz sağduyu... Ama oynadığınız futbol değil...

Ne ağıtlar yazılmadı ki gidenlerin ardından! Bu da benim ağıtım olsun ilk ve son defa bir gidenin ardından:

Yaşadı kırmızı ışıksız! Ama bilirim hiç can yakmamıştır. Herhalde yürürken ardına asla bakmamıştır. Uzun gecenin sonunda demli bir çay, seher vakti gökyüzünde hem güneş hem ay, sarı-kırmızı düşler kurdurtmuştur da sehpasında, eminim gözünden bir damla yaş akmamıştır. bu ülkenin en güzel delisi artık sami yen'de bir aslan yelesi!

Seni seviyorum hagi! Sen bizim onurumuzsun!

Çıplak Uyarıcı.

2009-02-05T11:14:00.000+02:00

28 Şubattan öncesi ve sonrası diye değerlendirmek lazım Yaşar Nuri Öztürk’ü. Zira bu tarihten itibaren yazdıkları arasında ciddi maddi farklılar var.

Öyle ki, 93 yılında ki mealinde Nur 34. Ayeti şu şekilde çevirirken :

Erkekler, kadınları gözetip kollayıcıdırlar. şundan ki Allah, insanların bazılarını bazılarından üstün kılmıştır ve erkekler mallarından bol bol harcamışlardır. İyi ve temiz kadınlar saygılıdırlar. Allah'ın kendilerini koruduğu gibi, gizliliği gereken şeyi korurlar. Sadakatsizlik ve iffetsizliklerinden korktuğunuz kadınlara önce öğüt verin, sonra onları yataklarında yalnız bırakın ve nihayet onları evden çıkarın/bulundukları yerden başka yere gönderin/onları dövün. Bunun üzerine size saygılı davranırlarsa artık onlar aleyhine başka söz aramayın. allah çok yücedir, sınırsızca büyüktür.

99 yılında ki mealinde :

Erkekler; kadınları gözetip kollayıcıdırlar. şundan ki, Allah, insanların bazılarını bazılarından üstün kılmıştır ve erkekler mallarından bol bol harcamışlardır. İyi ve temiz kadınlar saygılıdırlar; Allah'ın kendilerini koruduğu gibi, gizliliği gereken şeyi korurlar. Sadakatsizlik ve iffetsizliklerinden korktuğunuz kadınlara öğüt verin, sonra onları yataklarında yalnız bırakın ve nihayet onları evden çıkarın/bulundukları yerden başka yere gönderin! bunun üzerine size saygılı davranırlarsa artık onlar aleyhine başka bir yol aramayın. Allah çok yücedir, sınırsızca büyüktür.

Şeklinde çevirmiştir. Bu değişikliğin esbab-ı mucibesine yanıt vermişliği vaki değildir, tek örnek de bu değildir.

Geçelim.

Muarızlarını “dini ticarete alet etmek”le, “dini siyasete alet etmek”le suçluyor ama, bu topraklarda din üzerinden onun kadar para kazanan, dini onun kadar siyasete alet eden bir ikinci isim de yok..

“Çok araştırdım ve sonunda gördüm ki, bu Yağız Delikanlı’nın boğazından tek bir haram lokma geçmemiş” diye sesleniyordu, 2001 seçimlerinde milletvekili seçildiği CHP’nin genel başkanı Deniz Baykal’a.

Daha başka şeylerde söylüyordu, sık sık dini literatüre yaslanarak, hadislere atıflarda bulunarak…

Öyle ki, peygamberin bir hadisine atıfta bulunarak; “boğazından haram lokma geçmemiş kişileri önder edininiz” sözünü Deniz Baykal’a atfetmesinin yıllardır söyleye geldiği “dini siyasete alet etmek” mottosunun neresine tekabül ettiğini öğrenemedik bir türlü…

Siyasetin ihtişamına, cerbezesine, ihtirasına kendini fena halde kaptırdı ki CHP’den istifa etmesinden hemen sonra Halkın Yükseliş Hareketi’ni kurdu. Sırtını yağız Anadolu delikanlılarına dayadığını söylediği konuşmasına Engin Ardıç’ın “eşeklerin başına ne geldiğini bil Hocam” şeklinde verdiği cevap unutulmaz…

Kazıklı Voyvoda aranıyor...

2009-02-01T17:21:00.000+02:00

Nerededir, ne iş yapar, ne yer ne içer bilinmez oldu...

28 Şubatın kudretli paşası, bir dönem cumhurbaşkanı hevesi ile yanıp tutuşan, kazıkların efendisi, balansçı, Andıçcı, İsrailperver, Kemal Gürüz'ün yol haritasını belirleyen akil adam Çevik Bir sanki ismi anılmaması gerekenlerin en başında yer alıyor.

İ. Hakkı Karadayı'nın, Hüseyin Kıvrıkoğlu'nun adının bu kadar çok telaffuz edilmesine rağmen, ne Ergenekon münasebetiyle, ne de İsrail ile yapılan güvenlik anlaşmalardan dolayı adınının zikredilemiyor olması dahi çok tuhaf.

Ulusalcılar Nereye...

2009-02-01T16:52:00.000+02:00

Seksenlerin ünlü söylemi "Komünistler Rusya'ya", Doksanlarınki ise “Şeriatçılar İran’a” idi.

Görünen o ki, sıra “Ulusalcılara” bir yer belirlemeye geldi…

İdris Küçükömer’in son derece yerinde tespit ettiği gibi; “Türkiye’de sağ sol, sol ise sağdır” sözünden mülhem, “Türkiye’de Ulusalcılar Batıcıdır” sözü yanlış olmaz sanıyorum…

Türkiye’de batı karşıtlığının ete kemiğe bürünmüş hali Necmettin Erbakan’ın 28 Şubat süreci ile tasfiye edildiğini hatırlar, bu süreçte kimlerin canhıraş şekilde çaba harcadığını yanına eklersek daha net anlaşılır meramım.

Çevik Bir gibi katıksız ABD ve İsrail yanlısı “Paşaların”, Genelkurmay 2. Başkanı olabildiği, yine kendi ifadesi ile Amerikancı olan Kemal Gürüz’ün YÖK gibi son derece önemli bir göreve atanmış olması ve yine bu isimlerin uygulamalarına tam destek çıkanların Kemalist/Laik zümreden olduğunu unutmamak gerek.

AKP iktidarına karşı, gece yarısı bildirileri ile “gerici, irticacı” gibi dine atıf yapan ithamlarda bulunulmasına rağmen, Ulusalcıların da ittifakla ülkenin milli menfaatlerini kolladığını düşündüğü TSK’nın günlerden bir gün, siyasi iktidara “Amerikancı” sıfatını layık görmemesini nasıl açıklayalım…

Ulusalcıların ABD karşıtlığı, “konjektüreldir”.

AKP’nin ise; ABD yandaşlığı konjektüreldir.

Ve herkes aslına rücu edecektir.

Son olarak, yakınlarda Ulusalcıların, ABD karşıtlarının, AKP’yi ABD ye şikayet etmesine şaşırmayalım diye not düşeyim…

Saadet, kaldı başka bahara...

2009-02-01T16:27:00.000+02:00

Numan Kurtulmuş, Milli Görüş içerisinde önemli ve etkili bir isim. Genel Başkanlık için adı ilk defa Saadet Partisinin kuruluşunda geçmiş, Erbakan'dan icazeti alamamıştı. Kasımpaşalı değil, Fatihli. Kentli. Babası Erbakan'ın en yakın çalışma arkadaşlarındandı.

Genel Başkanlığı SP için yeni bir başlangıç olarak görüldü. Çağlayanda ki Gazze Mitinginde kitleleri harekete geçirebilecek damarın halen canlı olduğunu gösterdi. Rachel Corrie'nin posterini kürsüden göstermesi onun entelektüel yönünü ortaya koyan ufak bir detaydı.

AKP'nin Numan Kurtulmuş isminden çekindiği bilinir, Erdoğan ile tanışıklıkları Beyoğlu ilçe başkanlığına dek uzanır.

Perşembe Gecesi Erdoğan'ın 5 dakikalık canlı yayın performansı Saadet Partisinin kepengini kapattırdı Kurtulmuş'a...

Numan Kurtulmuş'un varlığı, AKP için hem ciddi bir tehdit,hem de özeleştiride bulunabilmesi için bir fırsat.

Umarım seçim sonuçlarından sonra istifayı düşünmez.

Gazze'de Osmanlı Gölgesi...

2009-02-01T14:29:00.000+02:00

3 Kasım 2002 seçimleri bir kırılma noktasıdır Türkiye Cumhuriyeti tarihinde. Yüzünü döndüğü medeniyet ile “bir” olma projesini tersine çevirecek kadar derinlerde yaşanmış bir kırılma… Mensuplarının Üniversitelerden kapı dışarı edildiği, Askeri brifinglerde “rejim tehdidi” algılamasından PKK’dan öncelikli olan İHL mezunu Erdoğan’ın partisi 1. Parti olarak iktidarı ele almıştı..

Büyük bir “meşruiyet” problemi ile iktidara gelen Erdoğan, konjektürel olarak Batının desteğine muhtaç bir pozisyondaydı. Cumhurbaşkanın Laik Entelijansiyanın önderi olduğu, Askeri ve Sivil Bürokrasinin (özellikle yargı kanadının) AKP’nin meşruiyet sıkıntısını derinleştirmek, iktidar olamayacak bir pozisyona düşürmek konusunda cansiperhane bir tutum sergileyecekleri biliniyordu…

İçeride meşruiyet krizini aşması hayli zor olan AKP çareyi dışarıda aradı. AKP’ nin İlk icraatları da “meşruiyet” sağlamaya yönelik oldu. Avrupa Birliği müzakere sürecinin başlaması için gitmediği AB ülkesi hemen hemen kalmadı. Amerika ile ilişkilerini hep sıcak tutmaya gayret etti. Kimi zaman, bırakın islami geçmişi olan bir siyasi lideri, daha seküler geçmişi olan siyasi liderlerin de ötesinde tavizler verdi batı dünyasına. Muarızları tarafından; “AKP’nin türbanı Amerikan Bayrağı”, Amerikan aksanıyla “Taeyyeb” ithamına maruz kalacak, “Musa’nın Çocukları” adlı kitaplara konu olacaktı.

İlk ciddi kriz, 1 Mart tezkeresi sırasında yaşandı. Bülent Arınç önderliğinde ki Milli Görüş geleneğinden gelen vekiller, Abdullah Gül başbakanlığında ki hükümetin isteğinin aksine tezkerenin kabulünü önledi. Bu krizin AKP içinde bir ayrışmaya kadar gideceğine dair öngörüler vardı. Oysa ki, Milli Görüş geleneğinde lidere sadakat en az davaya sadakat kadar önemlidir. Hele ki AKP gibi Erdoğan’ın şahsı ile kaim olan bir partinin onun isteği dışında bir duruş sergilemesi mümkün değildi. Tezkereyi reddin Erdoğan’ın istediği dahilinde gerçekleştiğini kimsenin iddia etmemesi başka bir ilginçlik…

Erdoğan, Batının desteğine en çok ihtiyaç duyduğu vakit bile, onları karşısına alma pahasına “kendi” siyasetini gütmeyi tercih etti…

İçeride ki meşruiyet krizi ilk dönem iktidarının sonuna kadar sürdü. AKP’ye cumhurbaşkanı seçtirmeyiz korosu görünürde kazandı. 367 mücidi Sabih Kanadoğlu’nun da desteği ile AKP Cumhurbaşkanı seçemedi, bu Sabih Kanadoğlu’nun Erdoğan’a ilk kıyağı oldu ve iş yine sandığa kaldı.

Beklendiği gibi AKP bu krizden güçlenerek çıktı. Cumhurbaşkanını halkın seçmesine yönelik düzenleme daha 367 krizi sırasında yapılmış, Gül’ün Çankaya çıkışıyla ilk adım başarıyla tamamlandı…

İkinci ve en büyük kriz “velev ki” ile başladı. Başörtüsü düzenlemesi AKP hakkında kapatılma davasına kadar uzanan süreci tetikledi. Genel kanı AKP ve Erdoğan için sonun başlangıcı olacağı şeklindeydi. Lakin sonrası problemliydi. Yerine ikame edebilecek ne bir siyasi parti vardı ne de Erdoğan’ın boşluğunu doldurabilecek bir siyasi figür vardı elde. Güneydoğu da sözü dinlenen tek lider olan Erdoğan siyaset dışına itilmesi fiilen Güneydoğunun Misak’i Milli sınırlarının dışına çıkması anlamına gelecekti. Müesses Nizam bunu göze alamadı ve ilk defa geri adım atıp Erdoğan ile uzlaşma yolunu seçti. Erdoğan artık 6 yıllık iktidarının en muktedir günlerine doğru adım atmıştı. Bu Sabih Kanadoğlu’nun ikinci büyük kıyağı olmuştu …

İsrail ile yaşanılan krizin evveliyatını bilmeden bugün olan biteni anlayamayız. ABD’nin Irak işgalinden sonra İngiliz Gazetelerinde, İsrail’in Kuzey Irak’ta toprak satın aldığı ve kürt peşmergeleri eğittiğine dair iddialar yayınlandı. İlginçtir bu tarz “tuhaf” ve Türkiye lehine istihbarat sızıntıları hep İngiliz Gazetelerinde haber olur. Beklenildiği üzere İsrail hemen yalanladı. Dış İşleri Bakanı Gül’ün konuya dair açıklaması “diplomatikti”; “İsrail yalanlıyorsa, inanmamız lazım”…

Herkesçe bilinir ki İsrail yalanlıyorsa doğrudur.

Türkiye’nin bu hamleye ilk somut cevabı, Şeyh Ahmet Yasin’in füzeyle öldürülmesinden sonra verildi. Erdoğan’ın tepkisi diplomatik teamüllerin dışındaydı. “İsrail Terör Devleti”. En şiddetli karşı hamle ise İsmail Haniye’nin Türkiye’ye daveti İsrail cephesinde tepkiyle karşılandı. Tabi bir de “Monşerler” itiraz ettiler.

Erdoğan’ın Monşer kelimesin kullanması alelade bir laf değildir. Hariciye Nazırlarının kahir ekseriyetinin İsrail’e duyduğu muhabbet bilinir. Monşer kelimesinin Fransızca olması, Dış işleri içinde Fransızca eğitim veren Mektebi Sultani’den mezun bürokratların sayısının fazlaca olması Erdoğan’ın kimleri hedef aldığını gösteriyor.

Erdoğan’ın mizacından ötürü uzun vadeli ve stratejik planları uygulamada sıkıntısı olduğu iddia edilir, Davos’ta yaşanılan “anlık” krizi de buna bağlayanlar oldu. Yanlış bir iddia. Kendi tabiri ile “çiğitten yetişen bir siyasetçi” olan Erdoğan, teşkilatlanma nedir bilir, danışmanlarına güveni esas alır, uzun vadeli planları uygulamakta mahirdir. İktidarının ilk 5 yılında Başörtüsü konusunu hiç açmaması uzun vadeli planlara olan inancı ve sadakatini gösterir.

Bundan sonra, kademe kademe İsrail ile ilişkilerin soğuyacağı, araya mesafe konulacağını bekleyebiliriz. Şunu unutmamak gerek, Erdoğan’ın çiğitten yetiştiği siyasi çizgide Filistin dış politika meselesi değildir. İç meseledir, Diyarbakır’da, İstanbul’da olan biten kadar önemlidir. Bu güne kadar bu denli sert tepki gelmemesi beklenen zamanın gelmemesinden kaynaklanmıştır. Bu gün için artık o zaman gelmiştir. Erdoğan artık içeride güçlüdür, meşruiyet sorunu bitmiştir, Müesses Nizam Erdoğan’ın varlığını kabullenmiştir. En önemlisi de Uluslar arası konjektür buna müsaittir. ABD büyük bir ekonomik krizle cebelleşirken Obama’nın Cumhuriyetçiler kadar bölgeye müdahil olmayacağını tahmin etmek zor olmasa gerek.

Evet, İsrail ensesi kalın millettir, kindarlık kelimesi söz konusu ise İsrail ile başka bir anlam kazanır, hepsi bilinir. Ama yapabilecekleri sınırlıdır ve Türkiye bu oyunda eli daha güçlü olan taraftır…

1 Mart Tezkeresinin reddinden sonra mahvolduğumuz, ABD’nin bunun hesabını soracağını duyduk epeyce, aradan altı yıl geçmesine rağmen çuval geçirme olayı ve karakol baskınlarında öte bir yaptırımı olamadı. İsrail bu kadarını da yapamayacaktır.

Hikaye bilinir, Firavun rüyasında israiloğullarından kendini tahtından edecek bir çocuk dünyaya geleceğini görür ve yeni doğan bütün çocukların öldürülmesini emreder. Hepsi öldürülür, biri hariç. Kendini tahtından edecek çocuk firavunun sarayında eğitilir, büyütülür en nihayetinde rüyasında gördüğü hakikat ile yüzleşir. Firavunun hikayesi, Tanrıya planlarını anlatan adamı anımsatır.

Herkesin bir hesabı vardır lakin nihayete eren O’nun planıdır.

Vicdan Ne Yana Düşer Usta, Medeniyet Ne Yana?

2009-01-31T14:18:00.000+02:00

Sözde kıyılmış canlar:

Hafızayı beşer nisyan ile malulmüş. Unutmak, anne kucağındaki bir uyku kadar tatlı ve sıcak. Çok acı veren bir hastalıktan sonraki nekahat döneminin en lüzumlu ilacı. Yaşanan acılara bir sünger çekmek, unutmak, bugünü yaşamak Allah vergisi bir lütuftur belki de ruh sağlığımızı ayakta tutan. Ama ya hastalık bitmediyse ya daha acılar sürerken her şeyi unutuyor ve unutturuluyorsak? Unutmak bizim için hastalığın inkârı haline gelmişse bir de üstüne. Bu hastalığın kendisinden beter bir hastalık, bir demans değil midir olsa olsa.

İki gün önce Yüzleşme Derneği ile Mazlum-Der’in ortak düzenlediği ‘Faili Derin Kayıplar” panelinde şöyle diyordu Hayko Bağdat:

-En kötüsü nedir biliyor musunuz arkadaşlar, bizler hafızalardan silindik. Artık bize ait hiçbir şey yok anılarda”

O panelde hafızalardan sildiğimiz, unutmak istediğimiz nice kabuk bağlamaya yüz tutmuş altı sıcak yaradan birkaç tanesi kanadı iki gün önce. Hrant Dink, Musa Anter, Mustafa Suphi, Ali Şükrü, Sabahattin Ali. “Sözde itirafçıların” sözde itiraflarında geçen, sözde asit kuyularına atılmış, sözde bedenlerinin, vicdanlarımıza, sözde rahatsızlıklar verdiği, sözde kıyılmış canlardan ise bahsetmeye hiç vakit olmadı. Zaten her şey sözde yaşanıp bitmişti kimilerine göre, sadece yakınlarına sözde acılar kaldı. Bir de sözlere dökülmüş inkârlar.

Hiçbirisini yaşamadık ki!

Unutmak istiyoruz acıları, unutmak ve hiç yaşanmamış kabul etmek. Çünkü hatırlamak uyanık bir vicdanı getiriyor ve vicdan merhameti ayaklandırıyor. Merhamet vicdanın dışa uzanan eli. Bir defa merhamet duymaya başladın mı işin zor. Afyon misali huzurunu kaybediyorsun. Artık ne pembeler toz pembe, ne kırmızılar nar kırmızı. Bir defa ayaklandı mı vicdan denen o meçhul, haftalar boyu küçücük meleklerin, belki bizler kadar yemeyi içmeyi yaşamayı seven kadın erkek çoluk çocuk bir halkın, fosfor bombaları ile yanmış paramparça olmuş bedenlerini seyrettikten sonra kumandayı zaplayarak her akşam en sefil yüzümüze ayna tutan programlarda aynı kepazeliklere dalmak, ‘bu kaburga dolması değil kimi kandırıyorsun diye cırlayan’, ‘ay yemeğimden saç çıktı, şimdi bayıldım’ diye dertlenen insanların sahici dertler ve öfkelerle alay ettirilen görüntülerine bakarak zaman tüketmek o kadar da kolay olmaz, olmamalı da.

Gözünü sevdiğimin medeniyeti! Ne güzel vaatlerin vardı bizlere. Ne parlak ışıltıların. Kompleks vitaminlerle beslerken bedenlerimizi, antibiyotiklerle kovduk pandemi korkularını. Mum ışığı değildi artık odalarımıza gelen aydınlık, tüm makineleri, ışıl ışıl dünyası, iletişim imkânları ile kolaylaştırılmış her şeye sahip olma imkânı olan ama sahip olmanın amaç olduğu, sahip olunan şeylerin ise plastikleştiği, tüm derinliklerin sığlıklara, duyguların karlı hazlara, vicdanın görev aşkına, merhametin toplumsal sorumluluğa, estetiğin ve yaratıcılığın verimli, kullanışlı ve konforlu olana dönüştüğü bir garip cinnet çağıydı seninle gelen. Kendinden emin bir putperestin inanmışlığı ile şüpheyi kaldırmış, hakikat arayışını gerçek şu ki ile başlayan cümlelere dönüştürmüş kibrinle, ehlileştiremediklerini, değiştiremediklerini, boyun eğdiremediklerini yani tüm yeryüzünün lanetlilerini kılıcının gücüyle adam etmektesin biteviye…

-Düşümde çocuklar gördüm; ağlıyordu, fosfor bombaları, asit kuyuları almıştı babalarını, yıkılmış tarumar olmuş camilere, kiliselere, okullara, evlere bakarken yine de şanslı olduklarını düşündüm: Binaları yıkılmış, oyun oynadıkları sokaklardan anaları çalınmış, sıra arkadaşları melek olmuştu. Kafileler akıyordu ölüm çöllerine. Ama öylesine büyüktü ki uygarlıkları hani derler ya bir de orantılı şiddet kullansaydı medeni vicdanıyla, bir nükleer füze yeterdi aslında; binalar ayakta kalır çocukların ise hiçbirisi sağ çıkamazdı. Çok daha az masraflı olurdu üstelik. Zamanın ruhuna da uygundu!

Söylesene bir yol, vicdan ne yana düşer usta, medeniyet ne yana?

-Vicdan eğitilebilir bir şeydir, bilmen gerekirdi. Uygarlaştıkça insanlar akıl, kolektif bilinç ve görev duygusunun önemini kavradıkça, okullarımızda modern anlatılarla biçimlendirdikçe çocukların kafalarını ve üretim tüketim ilişkilerinde biraz da dengeli paylaşımı da sağlayabilirsek eğer, güzel günler göreceğiz dostum, güneşli günler.

Bak! İşin özü şu ki;

Modern bir Amerikalının, demokrasi ile yönetilen bir İsraillinin, ışıl ışıl Etilerde oturan eğitimli bir adamın doğrularından şüphe etmemelisin. Vicdan diye bir şey varsa bunun bir medenide bir bedeviden çok daha fazla olacağını da bilmen gerekir. Bir bedevinin bir medeninin hayatı için potansiyel tehlike olduğunu nasıl görmezden geliriz. Sen medenilerin kendini savunma hakkı olmadığına inananlardansın belki de. Olmert’in ölü çocuk bedenlerini gördüğünde ağlaması yetmeli tüm günahlardan arınmaya.

Anla artık, kuralları bu oyunun; asit kuyularında kaybolanlar kaybolması gerekenlerdir, ülkeler yakar ülkeler yıkarız medeniyet adına, mahcup kınar birleşmiş topluluklar, bilirler ki, söz konusu ortak çıkarlar ise vicdanın bile sınırları vardır elbet. Kendi bireysel çıkarlarının ve toplumunun çıkarlarının bilincinde bir Livni ‘nin kadın olarak bağımsız, batı tarzı eğitimli, bakımlı, modern ve hayran olunası özgür görüntüsü karşısında gözlerin kamaşmıyorsa eğer, zamanını, evinde çocuk bakarak, iş işleyerek, evin yaşlı alzhemierli dedesinin ilaç ve yemek saatlerini takip etmekle geçiren Filistinli kadının dört çocuğuna sarılarak son bulmuş hayatının zaten yanlış, feda edilebilir ve fazla gözyaşına değmez olduğunu ve “hepimiz için” en iyisinin onu unutmak, üzerinde durmamak olduğunu da anlamakta güçlük çekebilirsin. Mazlumlar bize benzemiyorsa o kadar mazlum da değildirler, sakın yanılma!”

Öyle Taşlar vardır ki içinden ırmaklar kaynar

Her insan zamanın bir noktasında yüzleşir gerçeklerle, saklanmış hakikatler yorulur gizlenmekten, iki zap arası bir görüntü geçiverir gözlerimizin önünden ve en önemlisi kendimiz ile yüzleşiriz böyle durumlarda. İşte gerçek manada hür olma insan olma şansına sahip olduğumuz an o andır. Rasyonel vesveselere süslenmiş ortak akla boyun eğmek, sırtını dönüp unutma tercihini kullanmak ile hakikat, merhamet ve adalet duygularının arasında kaldığımız anı yaşayıveririz birden. Uzaklarda bir yerlerde beş güçlü Yahudi lobisinin tehditleri ile yine uzaklarda bir yerlerde tarumar olmuş bir şehrin ciğerleri kavrulmuş insanlarının bakışları arasındaki bir zamandır o. Bu son dalgahttp://www.blogger.com/img/blank.gif olsun burada bırakalım artık, uzlaşalım, bu işi bitirelim diyen ses ile adalet istiyorum diyen sesin çarpıştığı bir zaman. 100 yıllık sessizliği bozmakla bakın bu bize tazminat davaları olarak dönecek diyen emekli diplomat aklının fısıldadıkları arasında bir demdir bu yaşanan. Ve o anlarda uyarır kitap, zamansız unutkanlıkları kalbine bir şırıngayla basarak yürüyüp gidenleri:

“(Ne var ki) bunlardan sonra yine kalpleriniz katılaştı. Artık kalpleriniz taş gibi yahut daha da katıdır. Çünkü taşlardan öylesi var ki, içinden ırmaklar kaynar. Öylesi de var ki, çatlar da ondan su fışkırır. Taşlardan bir kısmı da Allah korkusuyla yukarıdan aşağı yuvarlanır. Allah yapmakta olduklarınızdan gafil değildir.” (Bakara 74)

By Özlem Yağız Batı, Modernleşme, vicdan, İnsan, İslam

http://www.derindusunce.org/2009/01/28/vicdan-medeniyet-modernlesme/

III Abdülhamid...

2009-01-30T10:44:00.000+02:00

Sana dünyanın bütün dillerinde başbakanım demek isterdim...

Ağır abi alındı, "Ağar abi"ye de sıra gelir mi?

2009-01-22T09:21:00.000+02:00

Ahmet Hakan II

2009-01-21T10:40:00.000+02:00

Ahmet Hakan, uzunca bir süredir değiştiğini, kendi tabiri ile “döndüğünü” söylemekte.

Dönmek, sırt çevirmek…

Sırtını çevirdiği; Akide mi, Kitap mı?

Ayak izini takip ettikleri mi?

Kime sırtını çevirdi, kimden döndü?

Her şeyi söyledi işin bu tarafını bir türlü dillendirmedi.

Sahi Ahmet Hakan neden döndü?

Daha da önemlisi nereye döndü. Yüzü nereye bakar?

Ve bu yüz hiç aynaya bakmaz mı?

Esasında bu tavrı dillendirmese daha da önemlisi bir “örnek” teşkil etmesi gerektiğini beynimize sokmaya çalışmasa, ona denilecek tek şey; “ne halin varsa gör” olmalıdır.

Gel gelelim işin aslı böyle değil, maalesef.

Kendi tercihi üzerinden bir uslup geliştiriyor, geliştirdiği uslubun meşruiyetini sağlamak için de eski mahallesindeki “zencilere çakıyor”. Ahmet Taşgetiren’in ifadesi ile “ihbar cehdi” ile alakalı yazıları hep eski mahallesindeki anıları.

İktidar eleştirilerinin bir kısmına katılıyorum. Yazsın bunları, iyi de yazıyor.

Deniz Fenerini de yazsın.

Komşusu açken tok yatan bizden değildir hadisini her daim söyleyen “vakıfların”, Allah’ın, Müslümanların hayırlarını aracısız yapmalarını telkin etmesine rağmen bunu görmezden gelmelerini de yazsın.

Bunları yazarken birde Müntesibi olduğu Nişantaşı Cemaatiyle alakalı, şöyle ağız tadıyla bir ifşaatına rast gelelim, nazarlık niyetine. Nişantaşında, eski mahallesinde yaşananlara benzer tuhaflıklar, “Ahlaksız Hasan” tarzı şeyler olmuyor mu acep?

Olmadığını düşünüyorsa bir kaç tüyo vereyim..

Çok değil, bir kaç hafta geçti olayın üzerinden. Kendi ifadesi ile “İmamı Azam Haşmetine sahip olduğunu düşündüğü Hayrettin Hoca” mensub olduğunu medya gurubu tarafından “Boykotçu ilahiyatçı” olarak tanımlandı. Hayrettin Karaman mevzusunda “helal paranısını” kazandığını kurumun takındığı tavır hakkında “Allah rızası” için bir şeyler söylemek ister mi? Hiç sanmam.

İmam Hatip yıllarında muhakkak öğretilmiştir, aynı yollardan geçtiğim için bilirim, Hürriyet Gazetesinin Hayrettin Karamanın fetvalarını “deli saçması” tadında haberleştirdiği başlığında ön planan çıkardığı konulardan biri: “Kadına yürümek, ayak zinası” idi.

Beyan esastır, beyana inanırım.

Kimseye eyvallahı olmadığını yine kendi beyanından biliyorum. Hayrettin Hoca’nın bu fetvası hakkın da bir görüş belirtir mi?

Eyvallahsız.

Hesapsız.

Görüşünü belirtirken, Nişantaşı jargonuyla söylersek, “piyasa” yapmak cihediyle hemhal olduğu hatun kişiyi, kankası Mansur Forutan vasıtasıyla faş ettirdiğini de dikkate alır umarım.

Yok, bu mesele hakkında İmam Azam’ın görüşünün ne olduğunu biliyorum, onun kitabında yeri yok. Zahmet olmazsa “Aynalı Tahir’in” bu konuda ne düşündüğünü söylesin, kafi.

Bakalım “Delikanlılığın kitabında” yeri var mıymış bunun.

Daha olmadı Yiğidin Harman Olduğu bozkır illerindeki kavruk delikanlılara sorsun bunun adamlıkta ki karşılığını…

Eski Mahallesi söz konusu olunca köyün delisini andıran pervasızlıkta, kaleminden kan damlar bir edayla yazan Ahmet Hakan, mezun olduğu okulu, ülke için birinci tehdit olarak konumlandıranlar hakkında tek kelam etmemesini neye yoralım. Dün akşam programına davet ettiği Kemal Gürüz'ün "İmam hatipten çıkıp kaymakam olunmaz, imam hatipten çıkıp öğretmen olunmaz, vali olunmaz" gibi direkt kendisini muhatap alan sözlerine Hürriyet Gazetesinde köşe sahibi olunur mu, CNN Türk de program yapımcısı olunur mu cevabını vermekten dahi imtina etmesini nasıl anlayalım.

Deli deli görünce değneyine saklar atasözünü mü hatırlayalım, yoksa it iti ısırmazı mı?

Yine Kemal Gürüz.

2009-01-21T10:20:00.000+02:00

Tarafsız Bölge programından...

"Türk Milliyetçisi.

Oyunu CHP veriyor.

Süleyman Demirel hayranı.

Bir de Amerikancı.

Darbelere karşı." (Fotoğrafa bakınız demiyorum)

Daha ne olsun diyesi geliyor insanın ama dahası da var.

"Erbakan, Rektörler türbanlı kızların önünde selam duracak demişti, kim kimin önünde selam durdu herkes gördü.

Yaptığımız değişiklikler militancaysa militancadır, fırsatım olsa yine yaparım.

Yaptıklarımdan dolayı pişman değilim, yapmadıklarımdan dolayı görevi suistimalden yargılanabilirim ama, bazı meselelerin ciddiyetini geç farkettim, üzerine gitmekte geciktim.

Erdoğanın Chavezle yan yana fotoğraflarının olmasını hazmediyorum.

AKP Hükümeti meşru değildir.

Hamas İsraile 5000 (beşbin) füze attı." (evet bunu da dedi)

Dahası da var ama dahasını yazmaya benim sinirler el vermiyor.

Zemheri ayazında, anadan üryan halde ayağından vince bağlayıp, it asar gibi asılsa ah denmez bu adama...

İnsan müsveddesi, çukur herif.

Özhan Canaydın Part II ?

2009-01-20T16:20:00.000+02:00

Allah yazdıysa bozsun, ağzından yel alsın, şeytan görsün yüzünü vb. ata sözleri ile dahi açıklamaz Özhan Canaydın ve GSK başkanlığı yan yana gelince Galatasaraylı taraftarlarının haleti ruhiyesini...

ÖC'nin 'Artık denizde yaşayacağım' beyanı üzerine denize girmeyenler olduğunu söyleyeyim, durumun vehametini düşünün...

Pop Sosyolog

2009-01-20T16:00:00.000+02:00

Türk basınının yüz akı şahsiyeti. Bir insan düşününki mesleğinde yapılmaması gereken ne varsa yapsın ve halen ülkenin en büyük gazetesinin de genel yayın yönetmenliği koltuğunda oturabilsin..

Darbeleri övsün, hatta payandalık yapsın, herşeyin hukuktan ibaret olmadığını anlatsın, asker şapkasından darbe çıkarsın, meslektaşlarını jurnallesin, karargahtan servis edilen haberleri başlık yapsın, bir adama manşetten 'vay şerefsiz' diye seslensin ve halen durduğu yerde durabilsin...

Az başarı değil onunki...

Ne Ergenekon'u, Ben Amerikancıyım...

2009-01-20T15:45:00.001+02:00

Buyurmuş, hazret.

Malumun ilanı olmuş.

28 Şubat devletlularının zihniyetini herkesin görebileceği sarihlikte ortaya faş etmiş.

Darbelere karşıymış... 28 Şubat darbe değilmiydi diye soracak bir adamla mülakat verecek cibilliyet olmadığından mütevellit vereceği cevabı öğrenemiyoruz. Pek tabi, 'Ordu göreve' pankartının altında güneşten korunmak maksadıyla bulunup bulunmadığını da.

Ahmet Hakan'ın bu adamı aklama konusunda sergilediği canhıraş tavrı da ayrıca not etmek lazım...

Tamam mazlumun dini, meshebi, meşrebi, ideoloji önemli değildir. Ahlak mazlumun yanında olmayı gerektirir, amasız ve fakatsız.

Bu adam ne mazlum ne mağdur. Ahmet Hakan, yine hakikate takla attırmaya heveslenmiş...

İnsan Kanı Sudan Ucuz Olunca...

2009-01-20T10:20:00.000+02:00

Gazzede yaralanan, kurşuna dizilen, fosfor bombalarına maruz bırakılan insanlığımız.

Hergün biraz daha ölüyoruz.

ağaran günler için
yeni bir dünya uğruna
yüzlerinde cesaretin onuru
ve imanlı gücü dövüşen dünyanın
emperyalizme karşı dövüşen dünyanın
ve ölüme
gülerek koşan genç savaşçıların
al bayrakları dalgalansın
dalgalansın dalgalansın
kinle boğuşan yorgun yüreği
aydınlansın diye anamın.
felaketler geçirmiş anamın
dişleri dökülmüş kederli ağzı
ağlamaya hazır gözleri
safrası
ve sonsuz
ve dağlar eriten sabrı,
merhameti
yani bir bütün halinde insanlığımız
yunsun, arınsın diye duru pınarlarda
alın terinin namusu kurtulsun diye
kurtulsun diye sıcak somun
acı soğan
ve çiçekli basmalar
ahdettik
vefa ettik
kelle koyduk
ölen ölür dostlar
düşmanlar heyy
kalan sağlar...

Men Dakka Dukka.

2009-01-17T14:04:00.000+02:00

Herşey ‘12 Şubat MGD Ödül Gecesinde’ başlamadı elbette.

Kendi ifadesi ile ‘ceketimi yagmurlara astıgımdan beri, tehlikeli şiir okur dünyaya sataşırım’diyen bir adamın beladan azade bir hayat sürmesi pek mümkün değildi, süremedi de…

Öfkesi aklından öndeydi hep, ağzına geleni söylemeden çekinmedi. Hesapsız, yaşadı. Akademide bir koltuk ve birde çek defterine tercih etti, sürgünde ölmeyi.

Yanlışları oldu, hepimiz kadar, herkes kadar.

Ama böylesi bir sonu haketmedi.. ‘Olmasaydı sonumuz böyle’..

Tuncay Güney’in basına yansıyan ifadelerinden sonra Amiral Gemisinden yükselen homurtular ibretlik. Yıllardır müteaddit defalar uyguladıkları senaryonun çok daha hafifi başlarına gelince ‘haktan hukuktan’ bahseder oldular.

Ahmet Kaya’ya reva görülen uygulamayı unutmamak lazım. Bugün TRT’ye yayıncılık etiği hakkında nasihat da bulunanlar sekiz sutuna ‘vay şerefsiz’ başlığını atmaktan çekinmemişlerdi.

Men dakka dukka. Eden bulur.

Bekir Coşkun: Geceden Ahmet Kaya'yı ise bölücülük yaptığı için kovdular. Aslında ben Ahmet Kaya'yı sevmem. Böyle birleştirici- bütünleştirici bir gecede kalkıp bölücülük yaptı diye kovulması da umurumda değil. Bir sanatçı, halkına kötü mesajlar veriyorsa, toplumuna kötü örnek oluyorsa kovulur..

Oktay Ekşi: Ciddiye alsan değmez. Çünkü hançeresinden çıkan o sesin ona para kazandırmasında başka, insan olarak hiç bir "artı"sı olmadığı fizyonomisinden akan bir tip. Ara sıra ekrana yansıyan görüntüleri zaten, türkü söylemeseydi kötü bir bar fedaisi olurdu dedirtiyor.

Ertuğrul Özkök: O gece orada bir çok gerçek sanatçı vardı. Her biri Türkiye'nin yüz akıydı, Türk halkının hayatının güzelleşmesi için çok şeyler yapmıştı. Bütün bunlar içinde bir tek çirkin adam çıktı. Oda ne yazık ki Ahmet Kaya idi..

Ağar Abi'ye de dokunurlar.

2009-01-17T13:40:00.000+02:00

Özkök - Doğan Elele, Hep Beraber Emniyete...

2008-07-01T18:31:00.000+03:00

Askeri bürokrasiden alıntı olanlar belli, yargı cephesinde ses seda yok ama orada çok fazla alternatif yok. Aynı medya da olmadığı gibi...

Üçlü Sac Ayağında Sıra Yargı'da mı?

2008-07-01T17:59:00.000+03:00

Nümayiş başladı. Ortalık yangın yeri. Taraf Gazetesinin Paksüt - Başbuğ buluşmasının hemen akabinde Genelkurmayın Kamuoyunu TSK çizgisine çekme amaçlı toplum mühendisliği çalışmasını deşifre etmesi olacakların ilk işaretiydi.

Askeri Bürokrasi de halen eksik kareler olsa da gözaltına alınan isimler önemli simalar. Yargı kanadında ise bir hareketlilik yok şimdiye değin. Bu sessizlik Sabih Kanadoğlu ile bozulur mu acaba? Bahisler açılsın...

Bu yaşanılan büyük deprem mi, öncü sarsıntılar mı göreceğiz, tahminim ikinci şık.

Bu yaz çok sıcak geçer Ankara'da...

İntikam Yemeği Soğuk Yenir

2008-07-01T14:40:00.000+03:00

Şener Eruygur'un gözaltına alınması hakkında Bülent Arınç'ın dahli var mı, merak edilesi bir nokta. Meclis Başkanı olduğu dönem, Jandarma Genel Komutanı olan Eruygur'un emri ile Arınç'ın annesinin evi basılmıştı, "Öğretim Birliği Yasasına aykırı olarak eğitim yapıldığı öne sürülerek"...

Arınç o günlerde soğukkanlılığını korusa da, aba altından sopa göstermeyi ihmal etmemişti.

Tam Bülent Arınç'lık zamanlar, bu kadar sessiz kalması, çok çalışmaktan sanırım..

Ergenekon

2008-07-01T10:15:00.000+03:00

Veli Küçük'ten sonra, Şener Eruygur ve Hurşit Tolon'da göz altına alındı.

Liste de halen eksik var.

Doğu Silahçıoğlu ve Hüseyin Kıvrıkoğlu gibi...

Yakındır, yakındır...

Big Brother

2008-06-30T19:50:00.001+03:00

Afrika Aslanı Rigobert Song dört yıllık Galatasaray serüvenine nokta koyup Trabzonspor ile anlaştı. Bir Galatasaray efsanesi olabilirdi, geçen yılın ikinci yarısında formsuzluğunun üzerine bir de sakatlık belasını eklemeseydi.

4-2 Galatasarayın kazandığı Vestel Manisa maçında attığı 3. gol sonrası gol sevinciyle hatırlayacağım "Ağabeyi".

Resim : Galatasaray 5 - Fenerbahçe 1 skoru ile biten maçtan Song'un kızı.

"Ahh"met Hakan!

2008-06-30T19:34:00.000+03:00

28 Şubatın netameli, o kasvetli günlerinde Kanal 7'de ki anchormanlik macerası ile farklılık yaratan bir isimdi. Ekranların hemen hemen tek "aykırı" sesi olmuş, postal sesinden tam siper yatan medya da ayrık otu gibi sivrilmişti. Dahası da var, Cuma gecelerinin klasiği olmuş İskele Sancak progamına davet ettiği konuklarına berrak bir zihnin ürünü olan soruları ile entelektüel düzeyi hayli yüksek bir program yapıyordu.

Ne oldu ise netameli günlerin sona ermesi ile başladı. Önce sabah, sonrasın da amiral gemisine transfer oldu. İnsan üzülüyor haliyle, ömrü boyunca sedef kakmalı rahlenin her boyunun önünden ilim görmüş bir adamın Ertuğrul Özkök gibi birinin dizinin dibinde, batakhanelerin "beden teşhircisi" yıldızları ile girdiği münakaşalar ile gündeme gelmesine. Özel hayatın mahremiyetinden bahsedip, kankası Mansur Forutan'a kaçamaklarını anlatmasını geçiyorum, özelidir, onu ilgilendirir. Beni ilgilendiren kısım Jurnalcilere taş çıkaran ifşaatları pervasızca yapıyor oluşu. Halen inancın yaşanması üzerinde baskı olan bir ülke burası, çocukların Kuran Kursa gidebilmesi yaş şartına bağlı, Kılık kıyafet sorunu öylece duruyorken jurnalciliğe soyunması yakışmıyor.

Dönmüş fikirlerinden.

Kırk bin defa tekrar etti belki de, lakin en mühim yeri bilerek es geçiyor Hakan.

Akaid'den mi döndü, ictihad'dan mı döndü?

Yazsa da öğrensek...

Hıtamuhu Misk.

2008-06-29T17:56:00.000+03:00

Akif : Adam

2008-06-29T17:50:00.000+03:00

“Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince,
Günler şu heyulayı da er geç silecektir,
Rahmetle anılmak, ebediyet budur amma,
Sessiz yaşadım, kim beni, nereden bilecektir..."

Ölen beden imiş, Aşıklar ölmez...

2008-06-29T17:27:00.005+03:00

Yusuf'u kaybettim Kenan ilinde.
Yusuf bulunur, Kenan bulunmaz.

Bu akl'ı fikr ile Leyla bulunmaz,
Bu ne yaredir ki çare bulunmaz.

Aşkın pazarında canlar satılır,
Satarım canımı alan bulunmaz.

Yunus öldü deyu sela verirler,
Ölen beden imiş, aşıklar ölmez...

Meksika Sınırı

2008-06-29T17:20:00.000+03:00

Müesses Nizam'ın dur dediği yerde durmayan, gör dediği yerden bakmayan, sözünü sakınmayan, hoşsohbet çocuklar.

Meksika Üçlüsünden İsmail Kılıçarslan'ın "amerika sen busun, orospu çocuğusun" dizelerini not edelim...

Kafası Karışıklar....

2008-06-29T16:49:00.000+03:00

Sky Türk ekranlarında, Akşam Gazetesi sütunlarında Hükümet aleyhtarı söylemleriyle dikkat çeken Akinan'ın son zamanlarda ki "geri dönüşü" ilginç...

Çok değil, 11 Şubatta yazmış olduğu bir yazıdan kesit:

"O 411 el “gerçekte” kaç kişiyi temsil ediyor? Göreceğiz...

Söz bitmiştir.

Kansız olmaz.

Ben demiyorum... Tarih diyor."

http://www.aksam.com.tr/yazar.asp?a=108343,10,156

Bu gün ise farklı bir telden çalmaya başladı :

"Erdoğan’sız Türkiye Güneydoğu’sunu kaybeder.

Bu açık ve kesindir.

Hesabınızı bir kez daha yapın beyler..."

http://www.aksam.com.tr/yazar.asp?a=122036,10,156

Gitmek mi zor, Kalmak mı?

2008-06-29T16:35:00.000+03:00

Fethullah Gülen'in "zorunlu" ikametgahı sona yaklaşıyor. Devam eden yargı sürecinin nihayete erdiği gün ABD'den çıkış vizesi verildi kendisine. Geri sayım başladı...

Görünen o ki yakın bir gelecekte vatanına dönecek. Kemalist seçkinleri bu dönüş ile Humeyni arasında bir benzerlik kurarak, saçmalama konusunda ne kadar hünerli olduklarını yine, yeniden belgelediler.

Sahi, Benazir Butto vardı hani, ölümünden hemen önce Pervez Müşerref "ülkemi taş devrine çevirmekle tehdit" ediyorlar demişti, sonrası malum.

Amerika bu, dirisinden yararlanamadığının ölüsünden yararlanmak konusunda pek mahirdir..